า
นางจ้องมองโม่ซวนด้วยท่าทางน่าเวทนาเป็นอย่างยิ่ง “ที่ข้ามาในครั้งนี้ก็เพื่อต้องการนำตัวผู้มากฝีมืออันดับหนึ่งกลับไปด้วย แต่หนึ่งในเหตุผลนั้นก็เพื่อตัวเจ้าด้วยนะเสี่ยวซวนซวน แล้วเจ้า…เจ้าทำเช่นนี้กับข้าได้อย่างไร ฮือ ฮือ ฮือ…”
“น้องซีเอ๋อร์ เจ้าต้องช่วยเป็นคนตัดสินให้ข้านะ!” เหยียนเหลียนเจียดึงแขนเสื้อของมู่เฉียนซีแล้วกล่าวด้วยท่าทางน่าสงสารเต็มประดา
โม่ซวนกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “เจ้าไปเจออะไรมา? บอกมาตรง ๆ! อย่าสร้างเรื่องซี้ซั้วขึ้นเองนะ”
เหยียนเหลียนเจียกล่าวด้วยท่าทางจนปัญญา “เสี่ยวซวนซวน เจ้ามันน่าเบื่อจริง ๆ! ไม่เข้าใจเรื่องความรักเอาเสียเลย ต่อไปคงไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบเจ้าหรอก”
“จะพูดหรือจะไสหัวไป!” เห็นชัดว่าความอดทนของโม่ซวนเดินทางมาถึงขีดจำกัดแล้ว หากหญิงบ้านี่ยังไม่เข้าเรื่องล่ะก็ เขาจะไล่นางออกไปประเดี๋ยวนี้
“เสี่ยวซวนซวน เจ้าอยากให้ข้าช่วยเจ้าสืบเรื่องสมุนไพรวิญญาณสามชนิด เหมือนข้าจะรู้ที่อยู่ของสมุนไพรวิญญาณชนิดหนึ่งแล้วล่ะ! เจ้าอยากรู้หรือไม่?” เหยียนเหลียนเจียกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“บอกมา!”
“ข้าไม่เคยทำการค้าขายที่ขาดทุนมาก่อน หากเสี่ยวซวนซวนอยากรู้ก็ต้องให้อะไรข้าตอบแทนสักหน่อย
