ที่ใด ทุก ๆ คนต่างจ้องมองร่างสีม่วงด้วยท่าทางตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
“มู่เฉินซีไม่เป็นอะไรเลยสักนิด!”
“เกิดอะไรขึ้นกับการโจมตีในเมื่อครู่? หรือข้าคิดไปเองอย่างนั้นหรือ?”
“ข้าเองก็เห็นเหมือนกัน ไม่ได้คิดไปเองแน่ ๆ! มู่เฉินซีต้านทานพลังโจมตีของแม่นางเยว่ซึ่ง ๆ หน้า แต่กลับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย”
“เป็นอาวุธป้องกันวิญญาณอย่างนั้นหรือ?”
อาวุธป้องกันวิญญาณ
ผู้คนที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้ล้วนคุ้นเคยและรู้จักกับอาวุธวิญญาณเป็นอย่างดี ทว่าพวกเขาก็ไม่พบการเคลื่อนไหวของอาวุธป้องกันวิญญาณแต่อย่างใด
ที่สุดแล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? พวกเขาครุ่นคิดพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ทว่าก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
มิน่าแม่นางมู่ถึงได้กล้ารับคำท้าศิษย์สำนักหลินเยว่พร้อม ๆ กันหลายคนในคราเดียว นางมีไพ่ตายอยู่นี่เอง
หลินเลี่ยกล่าวด้วยสีหน้าเปื้อนรอยยิ้มขมขื่น “อาจารย์ ดูเหมือนแม่นางมู่จะออมมือให้พวกศิษย์น้องไม่น้อยเลยนะขอรับ”
“เจ้าเด็กนั่นตั้งใจให้เกียรติสำนักใหญ่ ๆ อย่างพวกเรา” เจ้าสำนักเหยียนเยี่ยกล่าวด้วยท่าทางขุ่นเคืองเป็นอย่างยิ่ง
การที่สามารถต้านทานพลังการโจมตีเหล่านั้นได้อย่างสบาย ๆ เช่นนี้ เพียงแค่มู่เฉินซีใช้กลอุบายเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็สามารถเอาช
