นะหลินเลี่ยได้ไม่ยาก
ตอนนี้แม่นางเยว่ตกอยู่ในสภาพน่าอนาถเป็นอย่างยิ่ง!
ใบหน้างดงามดั่งบุปผา เกลี้ยงเกลาดั่งหยก บัดนี้ปรากฏรอยแผลลึกจนเห็นกระดูก ถึงแม้จะรีบใส่ยาและกินยาลูกกลอนทว่ามันก็ยังดูน่าเวทนาอยู่มิคลาย
“มู่เฉินซี เจ้าชักจะชั่วร้ายเกินไปแล้ว! เจ้ากล้าทำให้ใบหน้าของศิษย์พี่หญิงเยว่เสียโฉมรึ”
“เจ้าจะต้องอิจฉารูปโฉมของศิษย์พี่หญิงเยว่อย่างแน่นอน”
“……”
เมื่อได้เห็นศิษย์พี่หญิงเยว่ได้รับบาดเจ็บ ศิษย์จากสำนักหลินเยว่คนอื่น ๆ ก็เริ่มรู้สึกร้อนรนขึ้นมาทีละน้อย
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “พวกเจ้าไล่ต้อนข้ามากจนเกินไป ข้าจึงไม่ทันระวัง ดังนั้นจึงพลั้งมือหนักไปสักหน่อย”
“เจ้ามันเจ้าเล่ห์เพทุบาย!”
“หากข้าเกลียดนาง อยากทำให้นางเสียโฉมจริง ๆ ละก็ ข้าก็คงเอาอาวุธของข้าไปอาบยาพิษแล้ว แบบนั้นใบหน้าของนางก็จะไม่มีทางฟื้นฟูกลับมาเป็นแบบเดิมได้อีก”
ศิษย์พี่เยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมเป็นอย่างยิ่ง “ไม่ต้องไปพูดจาไร้สาระกับนาง ลงมือจัดการเดี๋ยวนี้! ข้าอยากให้นางได้ลิ้มรสความเจ็บปวดมากกว่าข้าในตอนนี้เป็นร้อยเท่า”
“เจ้าค่ะ! ศิษย์พี่ ข้าจะแก้แค้นให้ท่านให้ได้”
“มู่เฉียนซี ไปตายซะ!”
ครืน ครืน!
การปร
