ข้ามาเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนของผู้มากฝีมือนะ เจ้าจะมาบีบคั้นข้าอย่างนี้ไม่ได้สิ”
โม่ซวนกล่าว “เจ้าเป็นเจ้าของหอ เจ้าของหอคือเจ้า นี่เป็นเรื่องที่เจ้าต้องรับผิดชอบ”
“ผู้มากความสามารถย่อมต้องทำงานหนักกว่าผู้อื่น”
“ข้าเป็นคนป่วย ไม่ใช่ผู้มากความสามารถสักหน่อย”
“……”
คุณชายไป๋เจ๋อที่ดูเป็นคนอ่อนแอขี้โรค อ่อยโยนไร้พิษสง ทว่าแท้จริงแล้วก็เป็นคนหน้าเนื้อใจเสือดี ๆ นี่เอง
มู่เฉียนซีเบ้ปากแล้วกล่าว “เฮ้อ! โม่ซวน เจ้าไม่น่ารักเอาเสียเลย!”
หากเป็นพวกคุณชายใหญ่เยวี่ยเจ๋อก็คงไม่ขุดหลุมพรางรอให้ติดกับเช่นนี้หรอก
เจ้าของหอมู่ที่กลางวันต้องเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยน เมื่อตกกลางคืนก็ต้องรีบทำงานแข่งขันกับเวลา
นอกจากวันแรกแล้ว มู่เฉียนซีก็ทำได้เพียงนั่งชมอยู่ข้าง ๆ แท่นประลองเท่านั้น นางต้องคอยเป็นแมวมองหาผู้มากความสามารถเคียงข้างโม่ซวน และไม่ได้คิดอยากลงไปประลองแต่อย่างใด
วันเวลาหกวันได้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่ได้รับผลประโยชน์จากการประชุมในครานี้ และแน่นอนว่าศักยภาพสูงต่ำของแต่ละคนก็ชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง ศิษย์จากสำนักทั้งห้าของกองกำลังระดับสี่และสำนักอื่น ๆ ล้วนโดดเด่นเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งในบรรดาสำ