นักเหล่านั้นยังมีผู้ฝึกตนไร้สำนักและศิษย์จากสำนักระดับต่ำอีกจำนวนหนึ่ง
วันที่เจ็ดเป็นการต่อสู้ของผู้มากฝีมือขั้นสูง หนึ่งในนั้นมีศิษย์ผู้มากฝีมืออันดับหนึ่งของห้าสำนักใหญ่ และยังมีคนที่พิเศษอีกหนึ่งคน นั่นก็คือมู่เฉินซีที่อยู่ในระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเจ็ด
กลางดึก แสงตะเกียงจากภายในห้องวูบไหวไปมา
กรอบแกรบ…
กอหญ้าในสวนของเรือนที่คุณชายไป๋เจ๋อพักอาศัยมีเสียงกรอบแกรบแว่วดังขึ้นอย่างแผ่วเบา หากเป็นคนธรรมดาทั่วไปก็คงไม่ได้ยินอย่างแน่นอน
พลังงานสีแดงแกมดำได้แผ่ซ่านไปทั่วทั้งเรือน โม่ซวนยังไม่ได้เข้านอน ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็มีประกายวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายในชั่วพริบตาเขาก็ได้ปรากฎตัวขึ้นในห้องของมู่เฉียนซีแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “โม่ซวน นี่ไม่ใช่ว่าเจ้าเกิดมีคุณธรรมขึ้นมาแล้วมาช่วยข้านะ! หอหมอปีศาจขยายขอบเขตและพัฒนาขึ้นทุกวัน เรื่องที่ต้องจัดการก็มีเยอะแยะมากมาย ข้าล่ะปวดหัวจะตายอยู่แล้ว!”
โม่ซวนกล่าว “ไอที่อยู่ในสวนนั่น…”
“ก็แค่อะไรที่ไม่สำคัญก็เท่านั้น ข้าเป็นใครกัน? มีหรือที่ข้าจะเก็บมาใส่ใจ”
“นี่เจ้าไม่กลัวว่าหากเกิดประมาทขึ้น แล้วเกิดเรือพลิก
