ในคูคลองหรืออย่างไร?”
สุ้มเสียงเปี่ยมล้นด้วยเสน่ห์แว่วดังขึ้น “ข้ากลับหวังให้เรือของเด็กน้อยพลิกในคูคลอง ข้าจะได้มีโอกาสขึ้นไปนั่งบ้าง แต่น่าเสียดายที่เด็กน้อยทำให้ข้าผิดหวังเสียแล้ว”
“หรือนี่จะเรียกว่าหากอาจารย์สั่งสอนลูกศิษย์ให้มีความรู้แล้ว อาจารย์ก็ไร้ความสำคัญอีกต่อไป?” ดวงตาเปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์ของนิรันดร์ก็ส่องประกายวับวามขึ้นในทันที
ด้านนอกเรือน ในขณะนั้นเองสตรีคนหนึ่งก็ได้กล่าวกับคนสวมเสื้อคลุมสีดำคนหนึ่งว่า “เจ้าแน่ใจนะว่าจะไม่มีปัญหา”
“วางใจเถอะ! พิษนี้สังเกตได้ยากนัก เมื่อนางใช้พลังวิญญาณบนแท่นประลองในวันพรุ่งนี้ นางจะต้องอับอายขายขี้หน้าอย่างแน่นอน ถึงยามนั้นผู้มากฝีมือไร้สำนักก็จะเลือดออกจากทางทวารทั้งเจ็ด ร่างของนางก็จะระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ เพราะลุ่มหลงในการฝนการฝึกยุทธ์มากจนเกินไป เสี่ยวเยว่รอดูงิ้วน้ำดีได้เลย” เสียงแหบพร่ากล่าวขึ้น
“หากฆ่านางทิ้งเสียตอนนี้ก็คงจะง่ายเกินไป มีเพียงทำให้นางเด็กหยิ่งยโสนั่นตายอย่างน่าอนาถเท่านั้น จึงจะสามารถลบล้างความอับอายให้กับสำนักหลินเยว่ของเราได้”
พวกนางรีบเดินจากไปแล้ว เกรงว่าคนทั้งสองนั้นจะคาดไม่ถึงว่าภายในเรือนหลังนี้มีนักปร
