ุงยาระดับสูงอยู่ถึงสองคน คนหนึ่งเป็นนักปรุงยาชั้นสูง ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นถึงบรรพบุรุษของนักปรุงยา
คนหนึ่งคือคุณชายไป๋เจ๋อ คนหนึ่งคือมู่เฉียนซี อีกคนคือนิรันดร์ เพียงการเคลื่อนไหวเล็กน้อย ๆ และเสียงที่แผ่วเบาดั่งสายลมนี้ ล้วนถูกพวกเขาค้นพบได้อย่างง่ายดาย
โม่ซวนกล่าว “เฉียนซี เจ้าจะจัดการคนที่อยู่ในสวนนั่นเมื่อไร”
“ไม่ต้องรีบร้อน เมื่อข้าจัดการธุระเสร็จค่อยว่ากันอีกครา เจ้ากลับไปนอนก่อนเถอะ! ร่างกายของเจ้าไม่ค่อยแข็งแรง ข้าเป็นห่วงอาการป่วยของเจ้ามากนะ” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มจนดวงตาหยิบหยี
ถึงแม้มู่เฉียนซีจะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ จากการข่มขู่ของคนที่อยู่ด้านนอกเรือนนั้น ทว่าหากยังไม่ได้จัดการคนเหล่านั้นให้สิ้นซาก แล้วผู้ใดจะนอนหลับลงกัน
“นอนไม่หลับหรือ! มา เมื่อเจ้าช่วยข้าจัดการธุระเสร็จแล้ว พวกเราค่อยไปจัดการคนเหล่านั้นกัน” มู่เฉียนซีกวักมือเรียกโม่ซวน
“เจ้า…” นี่น่ะหรือจุดประสงค์ที่แท้จริงของนาง
โม่ซวนรู้สึกจนปัญญาเป็นอย่างยิ่ง เขาทำได้เพียงอยู่ช่วยมู่เฉียนซีเท่านั้น เมื่อทั้งสองร่วมด้วยช่วยกัน ธุระจึงถูกสะสางไปได้อย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีตบมือพลางกล่าว “จัดการเรียบร้อยแล้ว ข้าคิดว่าหลังจากนี้หาก
