ข้าพบเจอเจ้าเมื่อใด ข้าก็จะรีบวิ่งไปให้ไกลจากเจ้าให้เร็วที่สุด ข้าจะได้ไม่ถูกเจ้าจับมาทรมานอีก”
“เฉียนซีเจ้าทำตัวไม่น่ารักเอาเสียเลย ข้าต่างหากที่ถูกจับมาทรมาน”
“ใครว่าล่ะ! ข้าปวดแขนไปหมดแล้ว”
“เด็กน้อยปวดแขนหรือ มาให้ข้านวดให้สิ วางใจเถอะฝีมือการนวดของข้าไม่เป็นรองผู้ใด!” นิรันดร์ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังมู่เฉียนซีภายในชั่วพริบตา
นิรันดร์ยื่นมือออกไป แต่กลับไม่สามารถแตะต้องตัวมู่เฉียนซีได้เลยแม้แต่น้อย มุมปากของนิรันดร์กระตุกขึ้นทันที พร้อมกับกร่นด่าอยู่ภายในใจ ‘แค่จะนวดให้ก็ไม่ได้ สุ่ยจิงอิ๋งชักจะทำเกินไปแล้ว’
มู่เฉียนซีก้าวออกไปเบื้องหน้าแล้วผลักประตูออก ขณะนี้ทั่วทั้งสวนล้วนเต็มไปด้วยหมอกประหลาดสีแดงแกมดำ
