่งนัก
แท่นประลองตั้งอยู่ใจกลางสนาม ซึ่งรายล้อมไปด้วยอัฒจันทร์สูงต่ำสลับกันไป ซึ่งสามารถรองรับผู้ชมได้เป็นหมื่นคน
ภายใต้การนำของเจ้าสำนักเหยียนเยี่ย ศิษย์ของสำนักเหยียนเยี่ยก็ได้เดินขึ้นไปนั่งบนใจกลางอัฒจันทร์ในชั้นที่สูงที่สุด ไม่นานนักสำนักใหญ่อีกสี่สำนักก็มาถึงเป็นที่เรียบร้อย แบ่งออกเป็นสำนักเหลยถิง สำนักซิงหู และหอหลิวเซวียน
ส่วนศิษย์จากสำนักอื่น ๆ ก็เริ่มทยอยกันเข้ามานั่งตามที่ว่างบนอัฒจันทร์เรื่อย ๆ ทว่าที่นั่งสามที่ของชั้นบนสุดนั้นยังเว้นว่างเอาไว้อยู่สามที่นั่ง พวกเขาเหล่านั้นยังเดินทางมาไม่ถึง
ร่างบางอรชรจำนวนนับไม่ถ้วนได้ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นกลุ่มสตรีที่มีรูปร่างหน้าตางดงามราวกับนางฟ้าก็มิปาน พวกนางเป็นที่ดึงดูดสายตาเป็นอย่างยิ่ง ทำให้หญิงงามอันดับหนึ่งของสำนักอื่น ๆ ต่างก็รู้สึกอิจฉาริษยากันเป็นอย่างยิ่ง
อาภรณ์สีขาวพลิ้วไสว เปรียบดั่งเทพเซียนบนสรวงสวรรค์ พวกนางค่อย ๆ นั่งลงบนอัฒจันทร์ด้วยความสง่า ทุก ๆ คนจึงได้ละสายตากลับมาอย่างช้า ๆ
คนเหล่านั้นไม่ได้แนะนำตัวพวกนาง ทว่าทุกคนก็ล้วนแต่ทราบดีว่าหญิงงามเหล่านี้มาจากสำนักหลินเยว่
สำนักหลินเยว่ก่อตั้งขึ้นในดินแดนทางทิศตะวันออกของราชวงศ
