์ตงหวง
ซึ่งไม่ได้อยู่ในสำนักของดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ดังนั้นพวกนางจึงไม่ได้มาเข้าร่วมการประลอง ทว่ามาเพื่อรับชมการประลองเท่านั้น
ทันทีที่ศิษย์จากสำนักหลินเยว่มาถึง บุรุษรูปงามอาภรณ์สีฟ้าครามกลุ่มหนึ่งก็ได้ปรากฏตัวขึ้นในอีกฝั่งหนึ่งของอัฒจันทร์ รูปร่างหน้าตาของแต่ละคนไม่ธรรมดา มีสตรีวัยแรกแย้มจำนวนไม่น้อยที่แอบมองพวกเขาด้วยท่าทีเขินอาย ดวงใจของพวกนางเปรียบดั่งบุปผาที่ถูกแมลงภู่ผึ้งฉกฉวยน้ำหวานไปก็มิปาน
พวกเขาเป็นคนของสำนักหลางซิง สำนักหลางซิงได้ก่อตั้งขึ้นในดินแดนทางทิศใต้ของแผ่นดินตงหวง ซึ่งสำนักหลางซิงก็ไม่ได้ก่อตั้งในดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เช่นกัน แน่นอนว่าจุดประสงค์ของพวกเขาก็ไม่ต่างอันใดจากสำนักหลินเยว่แม้แต่น้อย
ยังมีคนผู้หนึ่งที่ยังมาไม่ถึงอัฒจันทร์ สตรีผู้นำกลุ่มของสำนักหลินเยว่ผู้หนึ่งจึงกล่าว “เจ้าสำนักเหยียนเยี่ย คนใหญ่คนโตจากที่ใดกันถึงได้ให้พวกเรามานั่งรออยู่เช่นนี้!”
การที่พวกนางมาเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนผู้มากฝีมือของดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ในครั้งนี้ นับว่าเป็นการให้เกียรติสำนักของดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มากแล้ว แน่นอนว่าท่าทีของพวกนางก็ต้องหยิ่งยโสเป็นธรรมดา
ส
