กเราจะไม่ปากมากอีกแล้ว”
ในบริเวณนั้นมีคนจากสำนักกองกำลังระดับสามอยู่ไม่น้อย เมื่อได้พบเห็นพลังของชิงเสวียนแล้ว พวกเขาต่างก็รู้สึกอิจฉาริษยาเป็นอย่างยิ่ง
เป็นเพียงผู้ฝึกตนไร้สำนักทว่ากลับเก่งกาจถึงเพียงนี้ พวกเขาที่มีอาจารย์คอยชี้แนะ ทว่าสิ่งของที่ทางสำนักมอบให้กลับมีศักยภาพเพียงน้อยนิด ช่างน่าอายเสียจริง ต่อจากนี้คงต้องขยันให้มากขึ้นเท่านั้นแล้ว!
เมื่อชิงเสวียนกลับขึ้นมาแล้ว ฉู่หลีก็ได้จากไปแล้วเช่นกัน
ชิงเสวียนกล่าวกับมู่เฉียนซี “ศิษย์จากสำนักกองกำลังระดับสามคนนั้นสุดยอดไปเลย”
เหลือเวลาอีกเพียงสองวันการประลองก็จะเริ่มขึ้นแล้ว พวกเขาจึงพักอาศัยที่เมืองเหยียนกันก่อน เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีจึงจะออกไปหาฉู่หลี
ครานี้ฉู่หลีเป็นฝ่ายนำขบวน พลังของเขาที่อยู่ในระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้อาวุโสของสำนักแม้แต่น้อย
บุรุษหนุ่มสองคนนั้นเป็นผู้มากฝีมือระดับแนวหน้าของสำนักลั่วเยว่ มู่เฉียนซีกล่าว “ศิษย์พี่ไม่สนใจเข้าร่วมการประลองสักหน่อยหรือ!”
“อืม! ไม่สนใจ”
มู่เฉียนซีทราบดีว่าศิษย์พี่ของตนเองไม่ได้มีความคิดที่หวือหวาหรือน่าตื่นเต้นแต่อย่างใด และไม่มีความ
