พวกมันกล่าวตอบ “ได้!”
ครืน ครืน!
พวกของมู่เฉียนซียังคงต่อสู้กับรูปแกะสลักเหล่านั้น ส่วนนิรันดร์และจิ่วเยี่ยก็ได้จัดการรูปแกะสลักตัวอื่น ๆ ไปจนหมดสิ้นอย่างง่ายดาย
นิรันดร์ตบมือพลางกล่าว “หวงจิ่วเยี่ย ข้าว่าศิษย์ที่รักของข้านั้นดีมากขนาดนี้ หากต้องมาคู่กับเจ้ามันก็น่าเสียดายแย่ เจ้าว่าผู้มากความสามารถและหน้าตาหล่อเหลาที่สามารถดึงดูดสตรีทั่วทั้งใต้หล้าได้อย่างข้า มีสิ่งใดที่ด้อยกว่าเจ้าอย่างนั้นหรือ”
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ซีคิดว่าข้าดีกว่าผู้อื่น แค่นี้ก็พอแล้ว!”
“อย่างไรก็ตาม ข้าไม่ชอบวาจาเจ้า!” พลังสังหารของจิ่วเยี่ยได้พุ่งตรงไปยังนิรันดร์ นิรันดร์จึงรีบหลบหลีกในทันที
“เจ้าชักจะเข้าข้างตัวเองมากเกินไปแล้ว ศิษย์ที่รักเคยบอกหรือว่าเจ้าดีกว่าทุก ๆ คน? เป็นไปไม่ได้เลยสักนิด!”
ปัง!
ทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่ทั้งสองเพิ่งร่วมมือกันจัดการรูปแกะสลักเหล่านั้นไปแท้ ๆ ทว่าตอนนี้กลับแตกคอหันมาต่อสู้กันเองเสียแล้ว
สถานที่แห่งนี้แข็งแรงทนทานเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาจะต่อสู้กันอย่างไรก็ได้
มู่เฉียนซีที่กำลังต่อสู้กับพวกรูปแกะสลักอยู่ ก็พบว่าบุรุษรูปงามทั้งสองหันมาต่อสู้กันอีกครา ทำให้นางรู้สึกเหนื่อยใจเป็นอย่างยิ่ง
อู๋
