สี่ยวโม่โม่ ลองออกไปดู! ระวังตัวด้วย!”
มู่เฉียนซีได้ให้เสี่ยวโม่โม่ออกไปสำรวจดู เสี่ยวโม่โม่กล่าว “นายท่านโปรดวางใจ มันเป็นเพียงแค่แมลงตัวเล็ก ๆ ก็เท่านั้น ประเดี๋ยวข้าจะจัดการมันให้หมดสิ้นไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว”
ครืน!
เพลิงหงส์อมตะสีดำนิลสาดลงมาจากท้องนภา มีคนกล่าวขึ้นด้วยความตกใจ “นั่นมันเปลวเพลิงอะไรน่ะ รีบหลบเร็ว!”
“ระวัง!”
“ไม่น่าเชื่อว่าภายในชั่วพริบตาเปลวเพลิงนี้จะกำจัดแมลงเหล่านั้นไปจนราบคาบ ช่างเป็นอะไรที่ทึ่งมากจริง ๆ”
“เปลวไฟแห่งความมืด มิน่าล่ะ!”
พวกเขาทอดมองหงส์ดำที่กำลังปลดปล่อยเปลวเพลิงออกมา ใช้เวลาไม่นานมันก็สามารถกำจัดแมลงที่พวกเขาต้องคอยรับมือด้วยความยากลำบากก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น พวกเขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ
เปลวไฟของสัตว์เทพหงส์ดำนั่นชักจะวิปริตเกินไปแล้ว!
ครืน ครืน ครืน!
เมื่อแมลงฝูงสุดท้ายถูกเพลิงหงส์อมตะสีดำนิลกำจัดไปจนหมดสิ้นแล้ว เสี่ยวโม่โม่ก็ได้บินกลับมาหยุดอยู่ที่เบื้องหน้ามู่เฉียนซี เพื่อขอคำชมจากนาง
“นายท่าน เสี่ยวโม่โม่จัดการพวกมันเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ”
ผู้คนต่างคิดว่าหงส์ดำที่น่าเกรงขามตัวนี้จะมีเจ้านายเป็นผู้แข็งแกร่งและน่าเกรงขามคนหนึ่ง ทว่าในความเป็นจริงกลับเป
