็นดรุณีน้อยร่างบางท่าทางไม่รู้ประสีประสาผู้หนึ่งเท่านั้น ดูท่าทางแล้วไม่น่าจะมีพลังแข็งแกร่งอันใด
“อ้า!” เสียงกรีดร้องของใครบางคนแว่วดังขึ้น ที่ที่พวกเขายืนอยู่ก็เกิดทรายดูดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้พวกเขาไหลตกลงไปในปากถ้ำ
ถ้ำนั่นไม่ใช่เนินทรายที่ฝูงแมลงเหล่านั้นบินออกมาก่อนหน้านี้หรอกหรือ?
จิ่วเยี่ยกุมมือมู่เฉียนซีไว้แน่น แล้วพานางเดินเข้าไปข้างใน ทว่าถ้ำนี้ก็เหมือนจะลึกมาก ๆ พวกเขาเดินเข้าไปนานพอสมควรแล้ว แต่ก็ยังเดินไม่ถึงปลายทางเสียที
สุดท้ายแล้วก็มีแสงสว่างสีขาวสาดส่องออกมาแยงตาเสียจนพวกเขาแทบจะลืมตาไม่ได้ พวกเขาล้วนรู้สึกว่าวิญญาณของพวกเขาถูกแสงรัศมีสีขาวนี้ชะล้างไปจนไม่เหลือหลอ และคล้ายกับว่าพวกเขากำลังตกอยู่ในภวังค์ของบางสิ่งบางอย่าง
มู่เฉียนซีใช้พลังวิญญาณต้านทานไว้ นี่เป็นพลังของแสง อีกทั้งยังเป็นพลังของแสงที่แปลกประหลาดมาก ๆ อีกด้วย
“จิ่วเยี่ย เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่!”
“ข้าไม่เป็นไร!”
พลังของแสงนี้ได้ส่งผลกระทบต่อผู้อื่น ทว่ามันไม่อาจเฉียดใกล้จิ่วเยี่ยได้แม้แต่น้อย ดังนั้นจึงยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่ามันจะส่งผลกระทบอันใดต่อจิ่วเยี่ยได้
ครานี้นิรันดร์ได้เดินออกมาจากกลางเวหา เขาได้ออกมาอาบแสงรัศมี
