ที่จะสามารถนำมาปลอบใจตัวเองได้นั่นก็คือ “หวงจิ่วเยี่ยใช้ไม่ได้ จะต้องมีสักวันที่ศิษย์ที่รักรู้ถึงความดีของข้า”
ในที่สุดมู่เฉียนซีและจิ่วเยี่ยก็ออกมาแล้ว ผู้ดำเนินการประมูลก็ได้นำแผนที่จื่อโยวและโม่ซวนวางไว้มาแจ้งให้นางและจิ่วเยี่ยได้ทราบ
มู่เฉียนซีพยักหน้าแล้วกล่าว “ข้าทราบแล้ว”
นิรันดร์รีบก้าวออกมาเบื้องหน้าแล้วกล่าว “ศิษย์ที่รัก ดูเหมือนเจ้าจะไม่ค่อยได้พักผ่อนเลยนะ อาจารย์ปวดใจจริง ๆ เจ้าหวงจิ่วเยี่ยไม่รู้จักเห็นอกเห็นใจผู้อื่นเลย หากเป็นข้าล่ะก็…”
สุ้มเสียงเย็นชากล่าวตัดบทนิรันดร์เสียไม่มีชิ้นดี “หม้อวิญญาณนิรันดร์ กลับไปเดี๋ยวนี้”
“เหตุใดข้าต้องฟังเจ้าด้วย?”
“ข้าไม่ถือสาหากจะจัดการให้เจ้ากลับไปเป็นร่างเดิม”
“เมื่อคืนเจ้ามันเจ้าเล่ห์เพทุบายหนีกลับไปก่อน วันนี้ข้าจะจัดการให้เจ้ากลับไปในร่างเดิมเลยคอยดู”
พวกเขาเพิ่งจะได้พบเจอกันเพียงสองวันเท่านั้น ทั้งสองก็เริ่มฟาดฟันห้ำหั่นกันอีกครั้งแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยท่าทางปวดศีรษะเป็นอย่างยิ่ง “นิรันดร์ ข้ายังมีธุระที่ต้องจัดการนะ อย่าก่อความวุ่นวายสิ!”
นิรันดร์กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “อื้ม! ศิษย์ที่รักว่าอย่างไรข้าก็ว่าอย่างนั้น ข้าเองก็ง่วงแล้ว ขอกลับไปพั
