ู้ตัวนะว่าเจ้าอยู่ในสถานะอันใด ไม่ว่าเพื่อผู้ใดหรืออะไรก็แล้วแต่ หรือแม้กระทั่งผู้ที่อยู่เบื้องหลังเจ้า หากกล้าทำร้ายเด็กน้อยของข้าละก็ ข้าจะทำให้เจ้าต้องเสียใจที่เกิดมาในใต้หล้านี้ คอยดู”
ทันใดนั้นประกายอันแสนเย็นชาและน่าหวาดกลัววาบผ่านไปภายในชั่วพริบตา จากนั้นนิรันดร์ก็ได้ทอดมองไปยังมู่เฉียนซีด้วยสายตาที่อ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง
เขากล่าว “ศัตรูหัวใจอย่างเจ้าไม่มีความท้าทายเอาเสียเลย ดูเหมือนศัตรูที่จัดการด้วยยากที่สุดยังคงเป็นเจ้าหวงจิ่วเยี่ยสินะ”
เมื่อสายลมพัดผ่าน นิรันดร์และมู่เฉียนซีก็ได้หายลับไป
ประโยคสุดท้ายทำให้โม่ซวนรู้สึกประหลาดใจชอบกล ศัตรูหัวใจรึ?
นิรันดร์เกลียดทุกคนที่เข้าใกล้ศิษย์ที่รักของเขา และเห็นบุรุษรูปร่างหน้าตาดีเป็นศัตรูหัวใจไปเสียหมด ดังนั้นโม่ซวนเองก็ถูกมองว่าเป็นศัตรูหัวใจด้วยเช่นกัน
มู่เฉียนซีได้พักผ่อนเป็นอย่างดี ทันทีที่ลืมตาขึ้นนางก็เห็นดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยเสน่ห์กระชากวิญญาณคู่นั้นของเขาในทันที
“ศิษย์ที่รัก ข้าเตรียมจะปลุกเจ้าเมื่อครู่นี้เอง เจ้าก็ตื่นเสียก่อนแล้ว พวกเรามีจิตเชื่อมกันจริง ๆ” นิรันดร์กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“เช่นนั้นข้าหลับต่อเลยก็แล้วกัน” มู่เฉียน
