ซีกล่าวด้วยท่าทางเกียจคร้าน
“การประมูลกำลังจะเริ่มแล้ว หากศิษย์ที่รักอยากนอนละก็ข้าจะอุ้มเจ้าไปเองเป็นเช่นไร?”
มู่เฉียนซีรีบเหยียดกายลุกขึ้นในทันที นางกล่าว “ข้าไปเองได้ เจ้าออกไปเดี๋ยวนี้เลย!”
คนประเภทไม่ได้เรื่องได้ราวอย่างนิรันดร์ ต้องให้คนอย่างมังกรวารีที่คอยเอาใจใส่ดูแลทุกด้านมาเยียวยาจึงจะถูก น่าเสียดายที่มังกรวารีต้องการหลับใหลเพื่อฟื้นฟูร่างกาย เช่นนั้นนางคงทำได้เพียงใช้ไหวพริบและความกล้าหาญมาสู้กับเจ้านิรันดร์ผู้ไม่เป็นโล้เป็นพายผู้นี้เสียแล้ว
เมื่อโม่ซวนพบว่ามู่เฉียนซีปรากฏตัวขึ้นแล้ว เขาก็กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “กำลังได้เวลาเลย พวกเราไปกันเถอะ!”
ชิงเสวียนบอกว่าเขาต้องการฝึกฝน จึงได้ปฏิเสธเข้าร่วมการประมูลไป
การประมูลของถนนมืดชักจะน่ากลัวเกินไปแล้ว ถึงแม้จะไม่ได้ใช้เงินของเขา เขาก็ยังรู้สึกปวดใจอยู่มิคลาย คนจนอย่างเขาไม่ไปจึงจะดีที่สุด
มู่เฉียนซีกล่าว “เอาล่ะ! เช่นนั้นเจ้าก็รออยู่ที่นี่ก็แล้วกัน”
เมืองเสวียนอ้านนั้นเป็นสถานที่ที่ราคาถูก ทว่าทว่าการประมูลของถนนมืดเป็นการประมูลที่มีชื่อเสียงมาก ดังนั้นทุกครั้งที่เปิดการประมูล ผู้คนก็จะรีบไปลงนามเข้าร่วมกันจนเต็มอัตราทุกครั้ง
ด้วยสถานะของคุณชา
