ยับ ไม่อย่างนั้นแล้วหากคอของเจ้าขาด ข้าคงไปรับไม่ทันหรอกนะ” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หัวหน้าผู้นี้มีเหงื่อเย็นผุดขึ้นทั่วทั้งแผ่นหลัง เขาสัมผัสได้ถึงไอสังหารของพัดวิหคอันเย็นยะเยือกนี้ได้เป็นอย่างดี แล้วเขาจะกล้าขยับเขยื้อนได้อย่างไร?
“เจ้า…อย่าฆ่าข้านะ”
มู่เฉียนซีกล่าว “การประมูลของถนนมืดมีชื่อเสียงมากในดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มาโดยตลอด และมีคนแปลกหน้าจำนวนไม่น้อยที่มาที่นี่เพื่อที่จะคว้าโชคลาภกลับไป ดังนั้นรายได้ของพวกเจ้าคงจะไม่เลวเลยสินะ!”
“ก็แค่ธรรมดาเท่านั้นแหละ! ธรรมดา มีศิษย์จากหลาย ๆ สำนักที่ไม่ชนะการประมูล และส่วนมากก็จะมีองครักษ์ติดตามมาด้วย พวกเราทำได้เพียงรอให้มีกลุ่มที่อ่อนแอหรือปลีกตัวออกมาจากกลุ่มใหญ่ผ่านมาก็เท่านั้น แต่จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ได้ง่ายเลย!” หัวหน้าผู้นั้นกล่าวตอบ
กว่าจะรอให้มีคนสองคนที่ปลีกตัวออกมาจากกลุ่มใหญ่เช่นนี้ได้นั้นไม่ง่ายเลย แต่สองคนนี้กลับเป็นคนที่โหดเหี้ยมและน่ากลัวกว่าอีก นี่จะไม่ให้พวกเขามีชีวิตรอดกันเลยหรืออย่างไร!
“ข้าก็ไม่ได้จะรีบร้อนสังหารอะไรเจ้าหรอกนะ เอาของมีค่าที่พวกเจ้าปล้นออกมาให้ข้าเลือก แล้วชีวิตของพวกเจ้าจะปลอดภัย”
พวกเขาต่าง
