เลย
“นี่คือหยกซวนเจ็ดหมื่น นำทางเถอะ! ข้าจะไปถนนมืด เร็วได้เท่าไรก็ยิ่งดี!” มู่เฉียนซีจ่ายเงินไปอย่างไม่อิดออดแม้แต่น้อย
คนผู้นี้รับเงินมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มจนดวงตายิบหยี “ถนนมืดค่อนข้างไกลสักหน่อย ราคาที่ข้าเสนอไปค่อนข้างต่ำเลยทีเดียว! แต่จะทำอย่างไรได้ ใครใช้ให้ข้าถูกชะตากับพวกเจ้าเล่า! มา ตามข้ามาได้เลย!”
“ฮู ฮู ฮู!” เมื่อเข้ามาในอาณาเขตเสวียนอ้านแล้ว ก็รู้สึกราวกับได้เข้าไปในมิติบิดเบี้ยวมิติหนึ่ง สายลมที่อยู่รอบกายพัดโหมแรงอย่างบ้าคลั่ง แม้กระทั่งดวงอาทิตย์กลางท้องนภาก็เหมือนกับมีผ้าบางสีดำมาคอยบดบังไว้ก็มิปาน
“อาณาเขตเสวียนอ้านก็มีบรรยากาศแบบนี้แหละ ถึงแม้จะดูน่ากลัวไปสักหน่อย แต่รับรองได้ว่าไม่มีผีอย่างแน่นอน สบายใจได้! เมื่อเข้ามาในอาณาเขตเสวียนอ้านแล้วก็จำเป็นต้องมีคนนำทาง มิฉะนั้นแล้วก็ไม่มีทางหาสถานที่นั้น ๆ พบอย่างแน่นอน หากพวกเจ้าเชื่อใจข้า รับรองว่าพวกเจ้าจะไม่เสียดายเงินที่จ่ายมาอย่างแน่นอน”
คนผู้นี้พูดจาฉอเลาะเป็นอย่างยิ่ง ตลอดการเดินทางเขาพูดได้อย่างน้ำไหลไฟดับ
การเดินทางในครั้งนี้เป็นไปอย่างที่เขากล่าวมาจริง ๆ ตลอดการนำทางของเขาไม่ได้เกิดเรื่องอันตรายขึ้นแต่อย่างใด
ขณะที่มู
