จิ่งเยว่กล่าวถามว่า “แม่นางมู่จะหาทางออกหรือ?”
“ข้ากำลังหาทางไปที่มิตินั้น ข้าอยากท้าประลองอีกครั้ง”
ชิงเสวียนกล่าว “เจ้ายังอยากจะท้าประลองอีกอย่างนั้นเหรอ ก่อนออกมา เจ้าฆ่าหุ่นเชิดไปกี่ตัวแล้ว?”
“ห้าร้อยสิบสองตัว!” มู่เฉียนซีกล่าว
มุมปากของชิงเสวียนกับไป๋จิ่งเยว่กระตุกขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เห็นได้ชัดว่าพวกเขาตกตะลึงพรึงเพริดเป็นอย่างยิ่ง
ชิงเสวียนกล่าว “ช่วยกันหาเถอะ! ข้าก็อยากลองดูเหมือนกัน”
ไป๋จิ่งเยว่กล่าว “ข้าก็เหมือนกัน”
มู่เฉียนซีกล่าว “ออกไปแล้วค่อยเข้ามาใหม่อีกครั้ง”
“อืม!”
พวกเขาออกจากประตูไป ชิงเสวียนจะบุกเข้าไป แต่กลับถูกมู่เฉียนซีขวางเอาไว้เสียก่อน
“ตอนนี้พลังวิญญาณของเจ้ายังฟื้นฟูไม่ถึงขั้นสูงสุด อีกอย่างเจ้าคงไม่มียาฟื้นฟูพลังวิญญาณติดตัวแล้วกระมัง! หากเจ้าเข้าไปตอนนี้ คะแนนเจ้าคงจะน่าสังเวชกว่าเดิมเป็นแน่”
“ยาลูกกลอนใช้หมดแล้ว จะทำเช่นไร?” ชิงเสวียนกล่าว
ไป๋จิ่งเยว่กล่าว “ยาลูกกลอนของข้าก็หมดแล้ว แต่แม้จะไม่มียาลูกกลอนฟื้นฟูพลังวิญญาณ ข้าก็ไม่มีทางยอมแพ้ไปง่าย ๆ แน่นอน”
“ยาลูกกลอนเหรอ! ใครว่าไม่มีกันล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าว
“เจ้ายังมียาลูกกลอนเหลืออยู่หรือ เป็นไปไม่ได้!” ชิงเสวียนกล่าวด้วยความประหลาดใจ
“ย
