าลูกกลอน แค่หลอมออกมาก็ได้แล้ว!”
“เจ้าหลอมเป็นอย่างนั้นหรือ?”
“ไม่ใช่ข้า!” มู่เฉียนซีตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“หลุนหุยออกมา ข้ามอบให้เป็นหน้าที่ของเจ้าแล้ว”
หลุนหุยที่อยู่ในการหลับใหลมาโดยตลอด ตอนนี้มู่เฉียนซีที่ไม่ค่อยมีแรง ในที่สุดก็ได้เรียกใช้งานมันแล้ว
นางโยนสมุนไพรวิญญาณจำนวนมากเข้าไป นางไม่จำเป็นต้องถ่ายเทพลังจิตเลย เนื่องจากมีนิรันดร์เป็นตัวแทนทำแทนนาง
เมื่อครู่ศิษย์ที่รักของเขาต่อสู้ด้วยความยากลำบาก แม้ว่าพลังจิตของนางจะยังมีเหลือเฟือ แต่เขาก็ไม่อยากให้ศิษย์ที่รักของเขาต้องลงมือเอง
จากนั้นชิงเสวียนกับไป๋จิ่งเยว่ก็เห็นหม้อหลอมยาที่หลอมยาด้วยตัวของมันเอง อีกทั้งยังหลอมยาลูกกลอนออกมาเป็นจำนวนมากด้วยความเร็วอันน่าทึ่งอีกด้วย นี่เป็นเรื่องที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน
เมื่อหม้อหลุนหุยหลอมยาออกมาได้มากพอแล้ว มู่เฉียนซีจึงกล่าว “เรียบร้อย! แม้ว่ายาลูกกลอนฟื้นฟูพลังวิญญาณจะทำให้การต่อสู้ยาวนานขึ้นได้ แต่ยาลูกกลอน กินเยอะไปก็ไม่ดี แม้มันจะเป็นยาบำรุงก็ตาม”
ไป๋จิ่งเยว่กล่าว “นี่มันหนึ่งในหม้อเลียนแบบของหม้อเทพนิรันดร์ในตำนานนี่นา มันคือหม้อหลุนหุยแห่งความตาย”
“ฮ่า ๆ ๆ! แววตาของเจ้าช่างเฉียบแหลมยิ่งนัก
