ยมาก ข้าต้องการเท่าไร หลุนหุยก็ทำให้ข้าได้เท่านั้น ฉะนั้น ยาลูกกลอนสำหรับข้าแล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่หากว่าเจ้าจะทิ้งโอกาสดี ๆ เช่นนี้ก็ตามใจเจ้าก็แล้วกัน”
ชิงเสวียนจนปัญญา เขาทำได้เพียงแค่ยอมรับมัน แม้ว่าตัวเขาจะไม่มีค่าพอที่จะแลก แต่เขาก็อยากจะท้าประลองอีกสักครั้ง
เมื่อพวกเขาก้าวเข้าไปในสถานที่นั้นอีกครั้ง พวกเขาก็เริ่มหลบหลีกการโจมตีของหุ่นเชิดและเข้าไปในมิตินั้นอีกครั้ง
เริ่มจากหุ่นเชิดหนึ่งตัว นี่นับเป็นการเริ่มใหม่
พวกเขาเคยต่อสู้มาก่อนครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนี้เริ่มคุ้นชินแล้ว มู่เฉียนซีเผชิญหน้ากับหุ่นเชิดห้าร้อยกว่าตัวรวดเร็วกว่าในครั้งแรก และนางก็เริ่มสังหารอย่างดุเดือด
ตอนนี้ชิงเสวียนเองก็เอาชนะหุ่นเชิดสามสิบสองตัวไปได้แล้ว ยาลูกกลอนยังมี พลังวิญญาณก็ยังเหลือ เขาพึมพำเสียงเบาว่า “ความรู้สึกที่กินยาลูกกลอนโดยไม่มีทางหมดมันเป็นเช่นนี้นี่เอง ข้าเพิ่งจะเคยลิ้มรส ช่างสดชื่นยิ่งนัก!”
ไป๋จิ่งเยว่กล่าว “สมกับเป็นยาที่มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์หลอมออกมาจริง ๆ คุณภาพยาก็ดีกว่าก่อนหน้านี้มาก”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
มิติสามมิติ หนุ่มสาวสามคนพยายามต่อสู้กับศัตรูตรงหน้าอย่างสุดกำลังความสามารถเพื่อเอาชนะใ