อัจฉริยะเพียงไม่กี่คนของดินแดนทางตะวันออกเฉียงใต้จริง ๆ”
“นางคือมู่เฉินซี!” คุณหนูซิงมองมู่เฉียนซีด้วยความประหลาดใจ แต่นางยังคงกัดฟันกรอดด้วยความโกรธแค้นอยู่
ท่านเจ้าเมืองซิงพูดคุยด้วยความเป็นมิตร หลังจากที่พวกเขาพูดกันอยู่พักหนึ่ง ชิงเสวียนก็เอ่ยปากกล่าวขึ้นว่า “ท่านเจ้าเมืองซิง ข้าน้อยมีเรื่องบางอย่างอยากจะร้องขอ”
“เรื่องอันใด?”
ชิงเสวียนเอากระบี่ปีศาจของเขาออกมา พลางกล่าวว่า “ข้าอยากจะขอให้ท่านเจ้าเมืองช่วยซ่อมกระบี่ปีศาจให้ข้าน้อยสักหน่อย”
ท่านเจ้าเมืองซิงจ้องมองไปที่กระบี่ปีศาจเล่มนั้น ด้วยสายตาของนักหลอมอาวุธแล้ว กระบี่เล่มนี้ในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับเศษเหล็กเลยสักนิด
ท่านเจ้าเมืองซิงกล่าวถามว่า “เจ้าแน่ใจนะว่าจะซ่อมกระบี่เล่มนี้ ไม่ใช่หลอมขึ้นมาใหม่อีกเล่ม ด้วยสภาพของมันในตอนนี้ หากซ่อมคงจะเหนื่อยกว่าหลอมเล่มใหม่มาก”
ชิงเสวียนยังคงกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยวว่า “ข้าอยากจะซ่อมมันจริง ๆ!”
เขาเอาแร่ออกมาเป็นจำนวนมาก แร่บางชนิดก็เป็นแร่ที่หาได้ยากยิ่ง สิ่งนี้ทำให้ท่านเจ้าเมืองซิงเห็นแล้วรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างมิอาจห้ามได้ เขารู้แล้วว่าชายหนุ่มผู้นี้จริงจัง
ท่านเจ้าเมืองซิงกล่าว “หากซ่อมมัน ข้าคง
