ต้องใช้เวลาเป็นเดือน อีกอย่างค่าจ้างนักหลอมอาวุธเวลาหนึ่งเดือนนั้น ราคาที่ต้องจ่ายก็เป็นอะไรที่สูงมาก”
“คนผู้นี้ยากจนข้นแค้น คงไม่มีเงินทองมากมายถึงเพียงนั้นหรอก ท่านลุง ท่านลุงอย่าได้หลงกลเจ้าคนผู้นี้เชียว” จู่ ๆ ชายหนุ่มชุดเขียวผู้นั้นก็กล่าวแทรกขึ้นมา
ชิงเสวียนไม่มีเงินทองมากมายถึงเพียงนั้น เงินทองทั้งหมดของเขา คาดว่าคงเอาไปซื้อแร่เหล่านี้มาจนหมดแล้ว
เมื่อถูกชายหนุ่มชุดเขียวกล่าววาจาดูถูกเหยียดหยามเช่นนี้ สีหน้าของชิงเสวียนก็เผยความลำบากใจออกมา
มู่เฉียนซีกล่าว “ค่าใช้จ่าย เท่านี้เพียงพอหรือไม่?”
มู่เฉียนซีไม่ได้เอาหยกวิญญาณออกมาแต่อย่างใด แต่นางหยิบเอายาลูกกลอนขวดหนึ่งออกมา
ผู้ใดที่เคยไปหอหมอปีศาจจะรู้ได้ทันทีว่ายาลูกกลอนขวดนี้เป็นยาที่มีราคาแพงที่สุดของหอหมอปีศาจ
ต่อให้ท่านเจ้าเมืองซิงผู้เป็นนักหลอมอาวุธ และเป็นผู้ที่ร่ำรวยมาก แต่เขาก็ยังทนจ่ายราคาที่สูงลิ่วขนาดนั้นไม่ได้
ชิงเสวียนกล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “ข้าไม่ได้สนิทกับเจ้า เจ้าไม่จำเป็นต้องช่วยข้า ข้าจะหาทางเก็บเงินเอง คุณหนูอย่างพวกเจ้าชอบใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายมากหรืออย่างไร?”
คุณหนูซิงมองไปที่ชิงเสวียน เจ้าหมอนี่คงโง่เขลาคร่ำครึเกินไป
