แล้วกระมัง มีคนเอาเงินจำนวนมากช่วยเขาถึงเพียงนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะปฏิเสธ
ท่านเจ้าเมืองซิงไม่ต้องการให้มู่เฉียนซีคืนคำ เขาจึงรีบกล่าวว่า “แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว! แม่นางมู่ช่างดีกับสหายยิ่งนัก”
ชิงเสวียนขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า “ข้าไม่ต้องการ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าไม่ต้องการมันก็เป็นเรื่องของเจ้า ส่วนข้าจะทำอันใดมันก็เป็นเรื่องของข้า”
ชิงเสวียนลุกพรวดขึ้นจะเดินออกไป แต่กลับถูกไป๋จิ่งเยว่รั้งเอาไว้
“สหายชิงเสวียน!”
“รออีกประเดี๋ยวแล้วค่อยไปเถอะ! เจ้าจะรีบร้อนเกินไปแล้ว!” มู่เฉียนซีกล่าว
มู่เฉียนซีมองไปที่ท่านเจ้าเมืองซิง ก่อนจะกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองรับปากว่าจะซ่อมกระบี่ปีศาจให้ แต่พวกเรายังไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของท่านเจ้าเมืองเลย หากจะขอให้ท่านเจ้าเมืองหลอมอาวุธให้พวกเราดูสักหน่อยจะได้หรือไม่?”
เพียงอึดใจเดียวก็จะได้ยาลูกกลอนราคาแพงมาครอบครองแล้ว ท่านเจ้าเมืองซิงกล่าวอย่างใจกว้างว่า “ไม่มีปัญหา ข้าจะพาพวกเจ้าไปชมผลงานของข้า”
คลังเก็บของห้องหนึ่งเต็มไปด้วยอาวุธวิญญาณที่ท่านเจ้าเมืองซิงหลอม มู่เฉียนซีกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ชิงเสวียนเดินตามไป เขามองอาวุธแต่ละชิ้นอย่างละเอียด โดยเฉพาะอาวุธที่เ
