อคอยซิงเหลยนี้ ข้าก็ยังไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนต่อ อยากออกไปเลี้ยงของอร่อย ๆ เจ้าสักหน่อย เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าก็ช่วยชี้แนะข้าด้วยล่ะ” มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว
“ตกลง!”
มู่เฉียนซีกับไป๋จิ่งเยว่จะออกไปจากหอคอยซิงเหลย ก็มีกลุ่มคนของสำนักหลินเยว่กลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มหนึ่งกำลังเฝ้าอยู่ที่หน้าประตู!
เมื่อเห็นมู่เฉียนซีเดินออกมา พวกเขาก็กล่าวว่า “มู่เฉินซี หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
ไป๋จิ่งเยว่ขมวดคิ้วพลางกล่าว “พวกเจ้าพ่ายแพ้ให้กับแม่นางมู่ในหอคอยซิงเหลยแล้ว ตอนนี้ยังจะมาหาเรื่องอีกอย่างนั้นหรือ สำนักหลินเยว่ของพวกเจ้าช่างใช้ไม่ได้เอาเสียเลย”
คนจำนวนไม่น้อยต่างพากันมาห้อมล้อมมุงดู และเสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็เริ่มดังขึ้น
“คนของสำนักหลินเยว่เหล่านี้ช่างไม่รู้จักยอมรับความพ่ายแพ้เลยจริง ๆ คุณชายจิ่งเยว่พ่ายแพ้ให้กับมู่เฉินซี เขายังญาติดีกับมู่เฉินซีได้เลย แต่พวกนางเหล่านี้กลับ…”
“ช่างไร้เหตุผลยิ่งนัก สตรีแห่งสำนักหลินเยว่เหล่านี้ช่างทำให้กองกำลังระดับสี่อับอายขายขี้หน้าจริง ๆ!”
“……”
สีหน้าของคนสำนักหลินเยว่ต่างก็ดำคล้ำขึ้นด้วยความไม่พอใจ หญิงสาวผู้หนึ่งซึ่งเป็นหัวหน้ากล่าวว่า “เหล่าศิษย์น้องของข้าพ่ายแพ้ให้แก่เจ้าในหอคอยซิง
