้วิธีนี้ทำให้เจ้าพูดความจริงออกมาเท่านั้น”
“บัดซบ! นี่เจ้าเอายาพิษอันใดให้ศิษย์น้องเกาเฟิ่งกิน มู่เฉินซี เจ้ามันบ้าไปแล้ว!” ศิษย์ของสำนักหลินเยว่เหล่านั้นโวยวายขึ้นด้วยความโกรธ
มู่เฉียนซีปล่อยตัวเกาเฟิ่ง เกาเฟิ่งก็ไม่ได้ดิ้นรนแต่อย่างใด ในตอนนี้สีหน้าท่าทางของนางดูเหม่อลอยขึ้นเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “คุณชายไป๋ รบกวนเจ้าสอบถามเกาเฟิ่งหน่อยว่าตกลงแล้วใครกันแน่ที่เป็นคนทำร้ายเกาถิง”
ไป๋จิ่งเยว่กล่าว “เหตุใดต้องเป็นข้า?”
มู่เฉียนซีกระซิบข้างหูกับเขาว่า “เพราะดูเหมือนว่าเกาเฟิ่งจะชอบเจ้า เสียงของเจ้าจะทำให้นางใจอ่อนและยอมพูดความจริงออกมาในที่สุด”
ใบหูของไป๋จิ่งเยว่แดงก่ำขึ้น ก่อนจะกล่าวว่า “แม่นางมู่อย่าได้ล้อเล่นเรื่องเช่นนี้”
“หากเจ้าไม่ยอมช่วย ข้าจัดการเองก็ได้!” มู่เฉียนซีกล่าว
ไป๋จิ่งเยว่กล่าว “เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ ข้าไม่ปฏิเสธที่จะช่วยเจ้าหรอก”
.
