งพวกเราเช่นนั้นหรือ? ศิษย์พี่หญิงรักและทะนุถนอมศิษย์น้องเกาถิงมาโดยตลอด นางจะไปทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไรกัน อย่ามาพูดจาไร้สาระดีกว่า!” พวกนางกล่าวด้วยความเดือดดาล
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างราบเรียบว่า “หากข้าเป็นคนทำ ข้าก็ไม่ได้กลัวจนไม่ยอมรับ ถึงผู้อื่นจะหวาดกลัวสำนักหลินเยว่ของพวกเจ้า แต่ข้ามู่เฉินซีไม่กลัวเลย”
ในตอนแรกที่เกาเฟิ่งพุ่งทะยานขึ้นมาด้วยความห่วงใยต่อศิษย์น้องของนาง มันช่างเป็นการแสดงที่สมบูรณ์แบบมาก แต่ทว่านางก็ยังไร้เดียงสาเกินไปเสียหน่อยที่คิดจะลงมืออย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ต่อหน้านักปรุงยาคนหนึ่งเช่นนี้
ในตอนที่เกาถิงหมดสติไปก็มีคนแอบลงมือทำให้นางกลายเป็นคนพิการไปอย่างสมบูรณ์ และหลังจากนั้นก็ทำให้นางกลายเป็นแพะรับบาปไป
“มู่เฉินซี เจ้าจะอวดดีมากเกินไปแล้ว ข้าต้องการที่จะท้าประลองกับเจ้า!”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “พวกเจ้าอยากจะท้าประลองกับข้าหรือ? ข้าว่าอย่าเลยดีกว่า! พวกเจ้าสามารถแจ้งข่าวเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนี้ไปให้กับศิษย์พี่หญิงที่อยู่ในหอคอยระดับขั้นปราชญ์แห่งภูตของเจ้าได้ หากพวกนางต้องการที่จะแก้แค้นให้ศิษย์น้องละก็ ข้าก็ยินดีที่จะสู้ด้วยทุกเมื่อ!”
พวกนางต่างก็จ้องมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยค