ด้ประลองกระบี่กับมู่เฉินซีมาแล้ว แต่แพ้ราบคาบ เห็นทีคงอยากจะมากอบกู้หน้าตากระมัง”
ทันทีที่กระบี่ปีศาจชิงเสวียนปรากฏตัว ก็ทำให้ทุก ๆ คนต่างรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างยิ่ง
มีคนโง่กล้าขึ้นไปรับคำท้าจากมู่เฉินซีแล้ว ในที่สุดพวกเขาก็ไม่ต้องออกไปเสี่ยงอันตรายเองแล้ว
ทว่ามู่เฉียนซีกลับเหลือบมองไปที่เขาแล้วกล่าว “ช่างเถอะ ประลองติดต่อกันมาถึงเก้าสิบเก้าสนามแล้ว ข้าขอพักสักหน่อยก็แล้วกัน เจ้าเองก็ประลองติดต่อกันมาเก้าสิบเก้าสนาม ก็ควรพักผ่อนเช่นกัน ข้าไม่อยากเอาเปรียบ”
ขณะนี้กระบี่ปีศาจชิงเสวียนได้ขึ้นมายังชั้นที่สิบด้วยแรงผลักดันที่เปี่ยมล้น มู่เฉียนซีทราบดีว่าเขายังไม่ควรทำการประลองในตอนนี้
ชิงเสวียนเองก็เข้าใจเป็นอย่างดี เขาจึงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าว “ได้!”
ระหว่างที่มู่เฉียนซีและชิงเสวียนกำลังพักผ่อนอยู่นั้น ในที่สุดคนอื่นก็มีโอกาสได้ทำการประลองกันต่อแล้ว
ทว่าเมื่อได้พบเห็นการโจมตีที่ดุเดือดและครบรสชาติของมู่เฉียนซีแล้ว การประลองต่อจากนี้ก็ทำให้ดูน่าเบื่อเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาล้วนตั้งหน้าตั้งตารอการประลองของมู่เฉินซีและกระบี่ปีศาจชิงเสวียนเท่านั้น
ทว่ารอแล้วรอเล่ากระบี่ปีศาจชิงเสวียนก็ดูเหมือนจะยังไม่สามารถฟ
