เขาเคยได้ยินเรื่องบรรพบุรุษปีศาจ แต่การมีอยู่นั้นไม่รู้ว่าไปสู่ปรโลกนานมากเท่าไรแล้ว
“มังกรศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสว่างคืออะไร? ของสิ่งนี้มีอยู่บนโลกนี้ด้วยเช่นนั้นหรือ?”
จูเชว่พึมพำกล่าวว่า “หรือว่าข้าจะมีความรู้แค่หางอึ่งกันนะ?”
หลังจากนั้นก็ดูที่ข้อสอง เขาไม่เชื่อในความผิดปกตินี้
“ไม้เทพแห่งชีวิต…”
ข้อที่สาม
“หอคอยนิรันดร์…”
หลังจากที่อ่านทั้งสามข้อติดต่อกัน มันล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนทั้งนั้น
“ดูท่าว่าข้าคงจะไม่มีหน้าไปเจอกับซีซีอีกแล้ว นี่…นี่มันล้วนแต่เป็นสิ่งของที่หายากทั้งนั้นเลย!”
หัวหน้าข่าวกรองอันดับหนึ่งแห่งแดนซวนเทียนในเวลานี้ถูกทั้งสามข้อโจมตีจนเกิความลังเลในชีวิตขึ้นมาเสียแล้ว
แน่นอนว่าจูเชว่ไม่ใช่คนที่จะยอมพ่ายแพ้อะไรง่าย ๆ เช่นนั้น หลังจากที่เห็นข้อที่สี่ นัยน์ตาของเขาก็หดลงทันที
“องค์รัชทายาทเฟิงอวิ๋น การหายไปของมู่เฟิงอวิ๋น”
“ซีซีจะอยากรู้ข้อมูลนี้ไปทำไมกันนะ?” จูเชว่รู้สึกว่าตนเองนั้นเป็นคนไร้ประโยชน์ ที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลยจริง ๆ
“ยังมีข้อสุดท้ายอยู่ ข้าจะยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!” เนื่องจากมู่เฉียนซีเขียนมาเพียงแค่ห้าข้อเท่านั้นเอง
“ข้อที่ห้า ติดตามทุกกา
