รเคลื่อนไหวขององค์รัชทายาทของราชวงศ์เป่ยกงแห่งวังเหนือ แม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็ไม่อาจที่จะปล่อยผ่านได้”
ในตอนแรกที่มู่เฉียนซีขอให้โม่ซวนตรวจสอบให้ ก็สามารถตรวจสอบได้เพียงแค่ความเป็นไปได้เท่านั้น
ทว่าแต่ละคนนั้นย่อมมีด้านที่เชี่ยวชาญที่ไม่เหมือนกัน และจูเชว่ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านข้อมูลนั้น จึงเป็นอะไรที่แตกต่างออกไป
ดวงตาของจูเชว่เบิกกว้าง “นี่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องคอยจับตามองกิจวัตรประจำทั้งหมดของวังเหนือหรอกหรือ ซีซีจะสนใจเป่ยกงจั๋วไปทำไมกัน? หรือว่าซีซีจะแอบรักเป่ยกงจั๋ว”
เขาล้วงเอากระจกบานหนึ่งออกมาส่องใบหน้าของตนเองพลางกล่าวว่า “คงไม่ใช่หรอก! เป่ยกงจั๋วไม่หล่อเหมือนข้าหรอก”
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จูเชว่ไม่เชื่อว่ามู่เฉียนซีจะตาบอดไปชอบคนอย่างเป่ยกงจั๋วได้ เมื่อคิดได้เช่นนั้นเขาจึงรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย!
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ยังดีที่มีสักเรื่องที่สามารถทำให้ซีซีได้ และการไปหานางคราวหน้าก็คงไม่เสียเปล่าแล้ว!” จูเชว่สร้างกำลังใจและบังคับให้ตนเองเพียรพยายามสู้ต่อไป
…
อีกทางด้านหนึ่ง ก็ได้มีคนมาหาโม่ซวน
“คุณชายไป๋เจ๋อ คุณชายจูเชว่ให้ข้ามาส่งสารถึงท่าน”
โม่ซวนกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “พูดมา!”
“คุณชายจูเชว่มีเพ