ื่อนคนหนึ่งอยู่ที่ดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งนี่เป็นเขตแดนของท่าน คุณชายจูเชว่ต้องการให้ท่านช่วยจับตาดูสักเล็กน้อย เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เหล่าพวกคนที่มีตาแต่หามีแววไม่เหล่านั้นมาทำให้แม่นางมู่ขุ่นเคืองใจได้”
“จูเชว่มีเวลาว่างมากขนาดนั้นเชียวหรือ แต่ข้าไม่มีน่ะสิ! ไสหัวไปซะ!”
“คุณชายจูเชว่บอกว่า หากแม่นางมู่เกิดเรื่องขึ้นภายในเขตแดนของท่าน คุณชายจูเชว่จะไม่วางมือจากเรื่องนี้เป็นแน่! นิสัยของคุณชายจูเชว่ก็เป็นสิ่งที่คุณชายไป๋เจ๋อรู้จักมันเป็นอย่างดี นี่เป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น คุณชายไป๋เจ๋อกับคุณชายตระกูลของเราก็สนิทสนมกันราวกับพี่น้อง แค่ช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นเอง” คนส่งสารผู้นั้นกล่าวด้วยรอยยื้ม
มุมปากของโม่ซวนยกโค้งขึ้นอย่างเย้ยหยัน สนิทสนมราวกับเป็นพี่น้อง คำเช่นนี้คาดว่าคงจะมีก็เพียงคนที่เลี้ยงดูจูเชว่มาเท่านั้นถึงจะสามารถกล่าวคำที่ไร้ยางอายเช่นนี้ออกมาได้
“หรือว่าคุณชายไป๋เจ๋อไม่สนใจหอหมอปีศาจแล้วเช่นนั้นหรือ? หากชิ้นส่วนจากชัยชนะที่ประคับประคองขึ้นมาใหม่ต้องถูกคนบดขยี้ไปตั้งแต่ครึ่งทาง คงเป็นเรื่องที่ไม่ดีเป็นแน่”
สีหน้าของโม่ซวนเย็นชาขึ้น “เขากล้าหรือ!”
“แม่นางท่านนั้นม
