องก็เริ่มรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมาแล้ว
เมื่อวานเป็นครั้งแรกที่เขาได้พบปะกับคุณชายจูเชว่ ถึงแม้เขาจะสั่งอาหารราวกับปล้นเงินทองของเขาไปหนึ่งมื้อ ทว่าคนผู้นี้ก็เป็นคนที่ขี้โอ้อวด สง่างามไร้ผู้ใดบังคับได้ ความรู้และประสบการณ์กว้างขวาง ทำให้ผู้ที่ได้ทำความรู้จักด้วยรู้สึกดีได้อย่างง่ายดาย
“เป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงก็จริง แต่คุณชายจูเชว่ได้บรรลุระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงแล้วนี่! อีกทั้งยังมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์เป็นดาบปีศาจอีกด้วย! ยอดเยี่ยมไปเลย”
“คุณชายจุเชว่หนีไปแล้ว เขาหายไปจากเมืองชุ่ยอิ้งอย่างไม่เห็นเงาเลย คนของสำนักหลางซิงแทบจะพลิกแผ่นดินหาแล้ว แต่ก็ยังหาไม่เจอ ตอนนี้คงจะโมโหเดือดดาลอยู่น่าดู”
“……”
ในสายตาของมู่หลินหลางแล้วการที่จูเชว่สามารถงัดข้อกับนางได้นั้น จูเชว่ก็นับว่าเป็นหนามยอกอกที่มีชีวิตดี ๆ นี่เอง แน่นอนว่าเขาเองก็จะต้องมีวิธีการปกป้องตัวเองอยู่มากมาย
การที่จะหลบหนีบนเกาะไม่หวนคืนนั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก ทว่าในดินแดนซวนเทียนแล้วก็เป็นอะไรที่ง่ายดายยิ่ง
จูเชว่สามารถหลบหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย ขณะที่ผู้คนในภัตตาคารกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น คนข
