ขากำลังจะลงมือจัดการมู่เฉียนซีนั้น ไป๋จิ่งเยว่ก็ระเบิดพลังที่เย็นยะเยือกออกมา ทำให้พวกเขาเหล่านั้นกระเด็นออกไปคนละทิศคนละทาง
พวกเขาจึงกล่าวด้วยความโกรธในทันที “ไป๋จิ่งเยว่ เจ้าอย่าได้ทำเกินไปให้มากนัก!”
“คนที่ทำเกินไปคือพวกเจ้าต่างหาก!” ไป๋จิ่งเยว่ยังคนยืนหยัดไม่ยอมถอยแต่อย่างใด
“เช่นนั้นก็อย่าได้กล่าวโทษข้าว่าไม่เกรงใจก็แล้วกัน”
เมื่อพวกเขาคิดจะใช้กำลัง มู่เฉียนซีจึงเหยียดกายลุกขึ้นแล้วกล่าว “คุณชายไป๋ ข้าจะช่วยท่านอีกแรง!”
ครั้นพลังวิญญาณของมู่เฉียนซีระเบิดขึ้น คนเหล่านั้นต่างก็ตกตะลึงไปในทันที
“ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหก อ่อนแอถึงเพียงนี้ยังคิดจะช่วยอีกรึ?”
“ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหก ถึงแม้แม่นางคนนี้จะหน้าตาสะสวยสักหน่อย แต่ก็คงไม่อยู่ในสายตาของคุณชายจูเชว่หรอก!”
“……”
พวกเขาได้ปฏิเสธการตัดสินใจก่อนหน้านี้ในทันที เห็นทีจับตัวแม่นางผู้นี้ไปแล้ว ก็คงไม่อาจเค้นหาที่อยู่ของจูเชว่ได้
ไป๋จิ่งเยว่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาขึ้นในทันที “ขอโทษเดี๋ยวนี้!”
เขามั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าพลังของแม่นางมู่คงไม่ด้อยไปกว่าเขาอย่างแน่นอน แล้วเขาจะปล่อยให้คนเหล่านี้ดูแคลนนางได้
