ทางตะวันออกเฉียงใต้ของแคว้นตงหวง ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากเมืองใหญ่อย่างเมืองชุ่ยอิ้งมากเท่าไรนัก”
สำหรับแผนที่ของแดนซวนเทียนมู่เฉียนซีได้จดจำเอาไว้หมดแล้ว ซึ่งทางตะวันออกเฉียงใต้ก็อยู่ห่างจากอาณาจักรหนานหลิงไม่ไกลนัก
แต่ทว่านางก็ไม่จำเป็นที่จะต้องรีบกลับไปยังอาณาจักรหนานหลิงเพื่อบอกกับพวกศิษย์พี่และโม่ซวนว่านางกลับมาแล้ว รอให้เมื่อชื่อเสียงของมู่เฉียนซีเริ่มโด่งดังในแดนทางตะวันออกเฉียงใต้นี้ พวกเขาน่าจะรู้ได้เอง
อาณาจักรหนานหลิงมีขนาดเล็กเป็นอย่างมากและเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแคว้นตงหวงตะวันออกเฉียงใต้เท่านั้น หลังจากการกลับมายังแดนซวนเทียนอีกครั้งเช่นนี้ นางก็เริ่มมันจากที่นี่เลยก็แล้วกัน
“ซีซี เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่เช่นนั้นหรือ? เจ้าบอกข้ามาสิ! เมืองชุ่ยอิ้งมีของอร่อยมากมาย อย่างเช่นซี่โครงหมูตุ๋นแล้วยังมีไก่ตุ๋นผลเก้าวิญญาณ แล้วก็…”
ไป๋จิ่งเยว่แอบคิดอยู่ในใจว่า ‘สมแล้วที่เป็นคุณชายจูเชว่’
สำหรับอาหารที่เป็นลักษณะพิเศษของแต่ละเมืองนั้นเป็นราวกับขุมทรัพย์อันล้ำค่า เขาเคยไปเมืองชุ่ยอิ้งมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว แต่ก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องนี้ดีเท่าไรนัก เช่นนั้นไป๋จิ่งเยว่จึงกล่าวขึ้นมาว่า “หา
