“อะไรมาถึงแล้ว ซีซีนี่เจ้ากำลังรอพายุฝนเช่นนั้นหรือ เจ้าจะรอมันทำไมกันเล่า?” จูเชว่กล่าวพลางจับเอาไว้แน่น
ในเวลานี้มู่เฉียนซีได้หมุนเวียนพลังวิญญาณธาตุวายุของตนเอง และพุ่งทะยานขึ้นไปบนอากาศพลางกล่าวว่า “จูเชว่ หากว่าเจ้าอยากจะออกไปแล้วละก็ให้ตามข้ามา แต่หากไม่อยากออกไป เช่นนั้นก็เชิญตามสบายเถอะ”
แน่นอนว่าจูเชว่อยากจะออกไปจากสถานที่บ้า ๆ นี่เสียที เช่นนั้นจึงติดตามมู่เฉียนซีไปโดยไม่ได้พูดพร่ำทำเพลงอะไรอีกมากมาย แต่ผลที่ได้กลับทำให้เขาต้องตกใจเป็นอย่างมาก
“อ๊ากกก! ซีซี จะ…เจ้า เจ้าเหาะผ่านดงอสุนีบาตพวกนั้นทำไมกันเล่า? พวกเราอาจจะถูกฟ้าผ่าจนเป็นเถ้าถ่านไปเลยก็ได้นะ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อยากมีชีวิตอยู่ก็ไม่ต้องพูดมาก และอยู่ใกล้กับข้าเอาไว้ มิเช่นนั้นหากเจ้าตายไป ข้าคงจะไปเก็บศพให้เจ้าไม่ได้”
การเคลื่อนไหวของมู่เฉียนซีนั้นอันตรายเกินไปแล้ว ราวกับต้องการจะไปตายอย่างไรอย่างนั้น
จูเชว่ค่อนข้างที่จะลังเลเล็กน้อย แต่ก็ต้องกัดฟันพูดอย่างรวดเร็วว่า “ซีซีไม่กลัว แล้วข้าจะกลัวไปทำไม? วันนี้ข้าจะเสี่ยงชีวิตเพื่ออยู่เป็นเพื่อนสาวงามก็แล้วกัน”
จูเชว่พยายามไล่ตามมู่เฉียนซีอย่างเต็มกำลัง และหลังจากนั้นไม่นานก็ปะทะเข
