้ากับอสุนีบาตเข้าจนได้
ตูม!
อสุนีบาตนั้นฟาดลงมาที่ร่างกายของเขาทั้งสอง และจูเชว่ก็รู้สึกว่าตนเองใกล้จะจบเห่แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มัวแต่ตกตะลึงอะไรอยู่? ตามมาสิ”
ถึงจะถูกอสุนีบาตฟาดผ่าลงมา แต่จูเชว่ก็ได้ค้นพบแล้วว่า มู่เฉียนซีไม่เป็นอะไรเลย และดูเหมือนว่าเขาก็ไม่เป็นอะไรด้วยเช่นกัน
พลังแห่งอสุนีบาตเมื่อครู่นี้ดูเหมือนว่าจะถูกสิ่งของบางอย่างดึงดูดไปอย่างไรอย่างนั้น ราวกับว่าบนร่างกายของตนเองนั้นจะมีเกาะอ่อนปกคลุมอยู่
จูเชว่ชะงักงันไป นี่คงจะไม่ใช่อาวุธวิญญาณที่ซีซีมอบให้เขาหรอกใช่หรือไม่?
ที่แท้ซีซีก็ได้จัดเตรียมทุกอย่างเอาไว้เรียบร้อยหมดแล้ว เช่นนั้นเขายังจะต้องกลัวอะไรอีก ดังนั้นจูเชว่จึงเร่งความเร็วในการติดตามมู่เฉียนซีไปมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
ครืนนน!
แต่ทว่าหลังจากนั้นมันก็ไม่สามารถปกป้องได้ดีเช่นนั้นอีกแล้ว
ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะนำอาวุธวิญญาณมาปรับปรุงให้สามารถดูดซับพลังของอสุนีบาตได้ออกมา ทว่าก็ไม่อาจต้านสวรรค์ถึงขั้นที่จะสามารถดูดซับพลังอสุนีบาตทั้งหมดของสายฟ้าได้
“อ๊ากก!” จูเชว่ยังต้องได้รับความทุกข์ทรมาน ทั้งยังมีความยากลำบากมากอีกด้วย
ทั่วทั้งร่างของเขาราวกับถูกแยกออกเป็นนับพันนับหมื่นชิ้น และเขาก็