ยยิ่งกว่าท่านผู้นำเกาะ ส่วนอีกคนก็เป็นผู้มากความสามารถอายุน้อยที่มีพลังการต่อสู้ไร้เทียมทาน พวกเขาไม่อาจยั่วยุคนทั้งสองได้เลย!
“เหล่าอวี๋ เหล่าอวี๋…”
ครานี้ท่านผู้นำเกาะได้ไปขอความช่วยเหลือจากผู้อาวุโสอวี๋ “เห็นแก่มิตรภาพที่เรารู้จักกันมานาน ช่วยข้าด้วย…”
ผู้อาวุโสอวี๋กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ท่านผู้นำเกาะ คนที่ตอนนี้ท่านควรร้องขอไม่ใช่ข้า แต่เป็นท่านมู่ต่างหาก!”
“ท่านมู่ ให้ยาถอนพิษแก่ข้าเถอะนะ! ยาถอนพิษ ข้าต้องการยาถอนพิษ! เพียงแค่เจ้าให้ยาถอนพิษแก่ข้า ข้าจะให้เจ้าเป็นผู้นำเกาะไม่หวนคืน ข้าจะให้เจ้าทุกอย่าง”
ทว่ามู่เฉียนซีกลับกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง “ท่านคิดว่าสิ่งเหล่านี้ข้าต้องการให้ท่านเป็นคนมอบให้อย่างนั้นหรือ?”
สีหน้าของท่านผู้นำเกาะเปลี่ยนเป็นสีขาวแกมเทา เขารู้สึกทรมานเป็นอย่างยิ่ง “เจ้าวางยพิษใดข้ากันแน่? จะต้องเป็นยาพิษประหลาดแน่ ๆ ต้องเป็นเช่นนั้นแน่ ๆ มิฉะนั้นเหตุใดยาถอนพิษของข้าจึงไม่ได้ผล?”
“ท่าคิดมากเกินไปแล้ว ข้าเพียงแค่ปรุงยาขึ้นมาเล่น ๆ ก็เท่านั้น”
“เป็นไปไม่ได้!” ท่านผู้นำเกาะถลึงตาใส่มู่เฉียนซีด้วยท่าทางโกรธเกรี้ยว
มู่เฉียนซีกล่าว “เดิมทีท่านก็สามารถอยู่เป็นราชาท
