เรื่องเล็กน้อยชิ้นนี้ไม่ได้? หรือว่าจะถูกทำให้โกรธเสียจนโง่เขลาไปแล้ว ช่างน่าสงสารเสียจริง” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“เจ้า…เป็นเจ้า…ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นผู้ปลุกระดมพวกเขา?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ของเพียงแค่กำจัดคนของท่านผู้นำเกาะทั้งหมดนี้ให้สิ้นซากได้ ยาลูกกลอนเหล่านั้นพวกเจ้ากินกันได้ตามใจชอบเลย! มันมีเพียงพอแน่นอนอยู่แล้ว รีบจัดการให้รวดเร็วและเฉียบขาดที่สุด”
เมื่อได้ยินคำพูดของมู่เฉียนซี พวกเขาก็ตื่นเต้นเป็นที่สุด
ในตอนแรกที่อยากได้รางวัลเป็นยาลูกกลอนสักเม็ด จำเป็นที่จะต้องขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเขาซึ่งต้องทำตัวราวกับขอทานอย่างไรอย่างนั้น ใครจะไปคิดว่าจะมีวันที่มีความสุขมากเช่นนี้ได้กัน
ด้วยเหตุนี้ทำให้ขวัญกำลังใจของพวกเขาแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น และคนที่ไม่ได้ตามไปด้วยและเลือกติดตามท่านผู้นำเกาะเริ่มที่จะเสียใจขึ้นมาแล้ว พวกเขาต่อสู้กับศัตรูอย่างยากลำบากเป็นเวลานาน ท่านผู้นำเกาะไม่แม้แต่จะมอบยาลูกกลอนให้พวกเขาได้ฟื้นฟูพลังวิญญาณเพื่อต่อสู้ต่อไปเลยสักเม็ดเดียว แล้วพวกเขาจะมีแรงสู้ต่อไปได้อย่างไรกัน?
