ล้วยื่นออกไปให้อย่างใจกว้าง
ทันทีที่ผู้อาวุโสอวี๋ตรวจสอบสิ่งของที่อยู่ในแหวนมิติ เขาก็ต้องประหลาดใจกับจำนวนยาลูกกลอนที่มากมายถึงเพียงนั้น
เขาอยู่กับท่านผู้นำเกาะมานานถึงเพียงนี้ คาดว่ายาลูกกลอนของนักปรุงยาที่ท่านผู้นำเกาะเก็บสะสมเอาไว้ทั้งหมด ก็ไม่ได้มากมายเท่านี้เช่นกัน
แต่ทว่าคนที่อยู่เบื้องหน้านี้กลับหยิบออกมาได้อย่างง่ายดาย และได้ทำให้ผู้อาวุโสอวี๋รู้ว่า มันมีความหวังที่จะสำเร็จขึ้นมาบ้างแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าหวังว่าท่านผู้นำเกาะของพวกท่านจะไม่รนหาที่ตายด้วยตนเองก็แล้วกัน! หากไม่ต้องเคลื่อนไหวได้ข้าก็ไม่อยากที่จะเคลื่อนไหวเช่นกัน”
เพราะท้ายที่สุดนางก็หาวิธีที่จะออกไปได้แล้ว
ผู้อาวุโสอวี๋หัวเราะออกมา นี่เป็นเรื่องที่ไม่มีความเป็นไปได้เลย เขาเข้าใจท่านผู้นำเกาะเป็นอย่างดี และเขาก็ไม่มีทางที่จะไม่ทำอะไรเลยแน่นอน
…
วันรุ่งขึ้น มู่เฉียนซีและจูเชว่ก็ได้ไปพบกับท่านผู้นำเกาะ
เมื่อเห็นว่าพวกเขามาถึงแล้วสีหน้าของท่านผู้นำเกาะก็ถือได้ว่าดีขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย เขากล่าวว่า “ช่วงไม่กี่วันมานี้ ได้ยินมาว่าพวกเจ้าเก็บเกี่ยวสมุนไพรวิญญาณในทะเลมาได้ไม่น้อยเลย เอามันทั้งหมดออกมาให้ผู้นำเกาะอย่างข้าดู
