หน่อย จะได้หรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “สมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ผู้ใดเป็นผู้เก็บได้ก็ต้องเป็นของคนผู้นั้น เช่นนั้นคงไม่ใช่หน้าที่ที่ข้าจะต้องเอาของของข้าออกมาให้ท่านดูหรอกกระมัง!”
“แต่ข้าคือผู้นำเกาะของเกาะไม่หวนคืนแห่งนี้ ไม่คิดว่าเจ้าจะไม่ตอบรับในสิ่งที่ข้าต้องการ” ผู้นำเกาะกล่าวขึ้นมาอย่างโกรธเคือง
“ไม่ตอบรับแล้วจะทำไมหรือ?”
“ข้ารู้ว่าคนหนุ่มสาวนั้นหยิ่งยโสมาก แต่พวกเจ้าก็จะต้องรู้ด้วยว่าที่นี่เป็นเขตแดนของผู้ใด ก่อนที่ข้าจะโมโหไปมากกว่านี้ ก็เอาสมุนไพรวิญญาณที่พวกเจ้าเก็บเกี่ยวมาได้ออกมาซะ! ถึงอย่างไรพวกเจ้าก็ถือว่าเป็นผู้อาวุโสขั้นสอง และข้าผู้นี้ก็ไม่อาจที่จะปล่อยพวกเจ้าไปได้” ภายในคำพูดของท่านผู้นำเกาะมีความหมายที่คุกคามอย่างชัดเจน
