าตุวายุพัดบนพื้นผิวน้ำเบา ๆ
จูเชว่ที่จมน้ำอยู่ในขณะนี้ก็รู้สึกตัวฟื้นขึ้นและโผล่พรวดขึ้นมาจากผิวน้ำแล้ว ก่อนจะตะโกนเสียงดังสนั่นว่า “ซีซี ช่วยข้าด้วย! ข้าว่ายน้ำไม่เป็น ช่วยข้าเร็วเข้า ขะ ข้า…ข้าจะขาดอากาศหายใจ จะตายอยู่แล้ว”
ร่างในชุดม่วงเคลื่อนไหวลอยไปกลางอากาศ มู่เฉียนซีดึงจูเชว่ขึ้นมา
“จะทะลวงพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว ยังทำตัวเป็นเป็ดตัวแห้งว่ายน้ำไม่เป็นอยู่ได้”
“ช่วยไม่ได้นี่นา ก็ข้าเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังธาตุอัคคี น้ำเหล่านี้เปรียบเสมือนดาวมฤตยูสำหรับข้าเลยนะ”
“ข้าก็มีพลังธาตุอัคคี ไม่เห็นจะเป็นเช่นเจ้าเลย!”
“ซีซีเป็นถึงปีศาจ ข้าไม่กล้าเอาตัวเองไปเทียบกับเจ้าหรอก! เรารีบหาที่ขึ้นบนบกกันเถอะ!” เมื่อเห็นว่าจูเชว่ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เช่นนี้ จึงจำเป็นต้องรีบหาทางขึ้นบนบกให้เร็วที่สุด!
“แม้ว่าบนพื้นผิวน้ำนี้จะดูนิ่งสงบ แต่ก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าจะไม่มีอันตราย รีบหาทางไปจากตรงนี้จะดีกว่า”
“เสี่ยวโม่โม่!”
มู่เฉียนซีเรียกเสี่ยวโม่โม่มาเป็นพาหนะ จนในที่สุดจูเชว่ที่ตื่นตระหนกก็สงบจิตใจลงได้
จูเชว่กล่าวถามด้วยความระมัดระวังว่า “ซีซี ตอนที่ข้าอยู่ในม่านหมอก ข้าทำสิ่งที่น่าอับอายขายหน้าลงไป
