ๆ น้อย ๆ ก็เท่านั้น”
และแน่นอนว่าเพียงแค่อุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ ของนิรันดร์นั้น ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับทุกคน
“ข้า จูเชว่แข็งแกร่งที่สุด พวกเจ้าแต่ละคนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าหรอก รอยอมรับความพ่ายแพ้ได้เลย! ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
จูเชว่หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง หยิ่งผยองมากกว่าปกตินัก
นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น จูเชว่ตกอยู่ในห้วงอารมณ์ด้านลบเข้าแล้ว
“ที่ข้ายอมรับทั้งหมดนี้ก็เพราะว่าสำนึกในบุญคุณ แต่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ข้าไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ข้าไม่มีทางยอมจำนนให้นาง ไม่มีทาง…”
อ๊าาาา!
นี่ไม่ใช่เสียงร้องจากความเจ็บปวด แต่เป็นเสียงร้องที่ดูเหมือนกำลังขัดขืนต่อความเจ็บปวดต่างหาก
นิรันดร์กล่าว “เจ้านี่มีเรื่องราวในใจมากมายจริง ๆ! ที่รักของข้า เจ้าจะไม่ไปช่วยเขาจริง ๆ เหรอ ดูเหมือนว่าเจ้าก็สนใจเขาไม่น้อยนะ”
“จากการคาดการณ์ของข้า เขาจะออกมาได้ด้วยตัวของเขาเอง นิรันดร์ เจ้าคิดเช่นไรล่ะ?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ที่รัก เจ้ามั่นใจในตัวเขามากนะ”
ตูมมม! หลังจากผ่านม่านหมอกไป จูเชว่ก็ตกลงไปในน้ำ
มู่เฉียนซีเองก็เดินออกมาแล้ว และพบว่าตรงหน้านางนั้นเป็นมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล นางจึงโคจรพลังธ
