นี้มอบหน้าที่ให้กับจูเชว่ และแน่นอนว่ามู่เฉียนซีก็มีหน้าที่ในการสกัดกั้นเอาไว้เช่นกัน ในเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนของสำนักหลางซิง เช่นนั้นก็ไม่คิดที่จะปล่อยให้หนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว
ร่างสีแดงสว่างวาบ แสงสว่างของเปลวเพลิงสีแดงนั่นทำให้ดวงตาแดงก่ำ จูเชว่จัดการเสื้อเกาะเหล่านั้นภายในคราวเดียวด้วยความรวดเร็วและเฉียบขาดเพียงลำพัง
“ผู้ใดกัน! ไม่คิดเลยว่าจะแอบลอบโจมตีได้อย่างไร้ยางอายเช่นนี้!” คนของสำนักหลางซิงคนหนึ่งกล่าวอย่างเดือดดาล
ปัง ปัง ปัง!
จูเชว่โบกมือ และขวดยาจำนวนมากก็ระเบิดอยู่กลางอากาศ จากนั้นยาสีดำราวกับหมึกเหล่านั้นก็ตกลงมาจากท้องฟ้าราวกับสายฝนอย่างไรอย่างนั้น และสุดท้ายแล้วมันก็หยดลงไปบนเสื้อเกาะของพวกเขา
“อ๊าก! อ๊ากก! วิญญาณปีศาจโลหิต อ๊ากก…”
“บัดซบเอ๊ย นี่มันอะไรกัน เสื้อเกาะนี้ใช้การไม่ได้แล้ว”
“ช่วยด้วยย!” เมื่อสิ่งที่คุ้มครองพวกเขาเอาไว้ได้หายไปอย่างกะทันหัน มันก็ได้ทำให้พวกเขาตื่นตระหนกขึ้นมาทันที และทุกคนก็ได้ตกอยู่ในความยุ่งเหยิง
