อวิ๋นซิวนั่นแหละ!” ดวงตาของจูเชว่เปล่งประกายเย็นยะเยือกออกมา
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เพียงแค่พริบตาเดียวก็มองออกว่าพวกเขาเป็นผู้ใด ยอดเยี่ยมไปเลยนี่!”
“แล้วคิดว่าข้าเป็นผู้ใดกันล่ะ?”
“ข้ามีข่าวดีที่จะบอกเจ้าอีกเรื่องหนึ่ง ข้างในนั้นมีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นหนึ่ง ก็คือดาบเล่มนั้น จะแย่งชิงมาหรือไม่?”
“ต้องแย่งมาอยู่แล้ว สิ่งของที่สำนักหลางซิงต้องการแน่นอนว่าจะต้องแย่งชิงมาให้หมดจนไม่เหลือแม้แต่ขนสักเส้นให้พวกเขา”
“เช่นนั้นก็ฟังข้า!”
“ซีซีเจ้ามีคำสั่งอย่างไร!”
“ขั้นแรก เจ้าพุ่งตัวออกไปลอบโจมตีเพียงคนเดียวก่อน จากนั้นก็ไปดึงเสื้อผ้าของพวกเขาลงมา ด้วยเหตุนี้เจ้าก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเตรียมป้องกันเหล่าวิญญาณปีศาจเหล่านั้น ขั้นที่สองเอายาเหล่านี้โยนไปที่ตัวของพวกเขา ยาเหล่านี้จะกัดกร่อนค่ายกลที่อยู่บนเสื้อเกาะเหล่านั้น และมันทำให้ค่ายกลนั้นไม่สามารถใช้งานได้อีก สุดท้ายแล้วพวกเขาก็จะตกอยู่ในวงโจมตีของสัตว์ประหลาดปีศาจโลหิตและวิญญาณปีศาจโลหิตเหล่านั้น”
“ขอเพียงเจ้าใช้ประโยชน์จากความโกลาหลในตอนนี้ มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นี้ก็เป็นของเจ้าแล้ว”
จูเชว่กล่าวว่า “ซีซีช่างยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว ตกลง ข้าจะลงมือเช่นนี้!”
พวกคนเหล่า
