่างบ้าคลั่ง พลังของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด
จูเชว่กล่าว “เจ้านี่คงเสียสติไปแล้ว ซีซีรีบถอยกันก่อนดีกว่า!”
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง เสี่ยวโม่โม่ป้องกันไว้!”
“อื้ม!”
ปัง!
ทันใดนั้นบริเวณโดยรอบก็หนาแน่นขึ้นในบัดดล จูเชว่กล่าว “ซีซี มันจะต้องเป็นวิญญาณปีศาจโลหิตแน่เลย เพราะข้างในนี้มีพวกปีศาจอยู่เยอะนี่เอง มิน่าพลังของเจ้านั่นถึงได้เพิ่มขึ้นจนน่าตกใจ”
“วิญญาณปีศาจโลหิตคืออะไรหรือ?”
“มันเป็นสิ่งที่ไม่มีรูปร่าง ไม่มีแก่นสาร แต่สามารถเข้ามาสิงในร่างมนุษย์ได้ เมื่อเข้ามาสิงแล้วก็จะสามารถควบคุมและใช้ประโยชน์จากคนคนนั้นได้! หากวิญญาณของเราเกิดมีช่องโหว่ขึ้นแม้แต่เพียงน้อยนิด มันก็สามารถเข้ามาสิงได้อย่างง่ายดาย พวกเรารีบไปกันเถอะ!”
“คิดจะหนีรึ! ไม่มีทาง! หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!” เซี่ยเทียนตะคอกออกไปด้วยท่าทางโกรธเกรี้ยว แล้วพุ่งเข้าหาพวกของมู่เฉียนซีราวกับสัตว์ร้ายก็มิปาน
เพียงนิ้วมือของมู่เฉียนซีขยับ พัดวิหคเฟิงหลิงก็ถูกคลี่ออกอย่างรวดเร็ว
“ไป!”
พัดแต่ละใบได้แปรเปลี่ยนเป็นอาวุธลับ อีกทั้งก่อนหน้านี้ก็ยังกลายเป็นเกราะกำบังวายุและเข้าไปขวางกั้นเซี่ยเทียนที่พุ่งเข้ามาอีกด้วย
“ไปกันเถอะ!”
มู่เฉียนซีและ
