“หากต้องฆ่าหญิงสาวที่งดงามเช่นนี้มันก็น่าเสียดายแย่ ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะไว้ชีวิตเจ้าแล้วเอาไปขายคงได้ราคาดีทีเดียว!” เขากล่าวพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา ทันใดนั้นพลังอันมหาศาลก็ระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน
แสงสีเงินสว่างวาบราวแสงอัสนีที่พร่างพราว จากนั้นก็มีเส้นไหมสีเงินจำนวนนับไม่ถ้วนมาพันอยู่รอบตัวมู่เฉียนซี
“แม่สาวน้อย เจ้าไม่มีทางหนีไปได้แล้ว ยอมแพ้เสียเถิด!”
พลังธาตุวายุระเบิดออกมา และมันก็ได้ห่อหุ้มมู่เฉียนซีเอาไว้ หลังจากนั้นมันก็พาร่างที่เบาหวิวของมู่เฉียนซีหลบการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามได้
“ถึงจะมีความเร็วที่เร็วมากเพียงใด แต่เจ้าก็หนีไปไม่พ้นหรอก”
สายฟ้าแหวกผ่าอากาศที่ว่างเปล่า และพัดโหมกระหน่ำเข้ามาอย่างแน่นขนัด
ทุกครั้งที่มู่เฉียนซีหลบหลีก ต่างก็ให้ความรู้สึกที่ตื่นเต้นราวกับเดินไต่เชือกบนหน้าผาอย่างไรอย่างนั้น
แม้แต่จูเชว่ เมื่อได้เห็นก็ต้องอกสั่นขวัญแขวนเล็กน้อยเช่นกัน เขาอยากที่จะตามหานิรันดร์ แต่ทว่าในเวลานี้ไม่เห็นแม้แต่เงาของนิรันดร์เลยด้วยซ้ำ
แน่นอนว่านิรันดร์นั้นให้ความสนใจต่อศิษย์ที่รักของเขาอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว แต่ทว่าในสถานการณ์ตอนนี้กลับยังไม่จำเป็นต้องให้เขาเคลื่อนไหว
อีกฝ่ายคิดว่าสามารถต้อนมู่
