เฉียนซีให้จนมุมได้แล้ว แต่ทว่ามู่เฉียนซีในตอนนี้ก็ยังคงหลบหลีกได้อย่างเยือกเย็น
พลังอันน่าสะพรึงกลัวโหมกระหน่ำเข้ามา “ข้าเบื่อที่จะเล่นเป็นแมวไล่จับหนูแบบเด็กน้อยเต็มทีแล้ว มาจัดหนักกันสักหน่อยดีกว่า! เจ้าหนีไปรอดแน่”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “อื้ม! ข้าก็เล่นมาจนเบื่อแล้วเช่นกัน เสียเวลามากเกินไปแล้ว”
“เสี่ยวหง อู๋ตี้ เสี่ยวโม่โม่ ออกมา!”
ถึงความสามารถของขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหกในสายตาของใครหลายคนนั้น มันจะให้ความรู้สึกที่ไม่คุ้มค่าในการกล่าวถึง แต่ทว่านางก็ไม่เคยที่จะต้องต่อสู้เพียงลำพังเลยสักครั้งเดียว
ทันใดนั้นท้องฟ้าก็มืดมิดลง เปลวเพลิงสีแดงฉานได้ระเบิดออกมา นอกจากนี้ยังมีร่องรอยสีขาวที่ดูว่องไวตัวหนึ่ง ที่เป็นเหมือนกับเทพมรณะแห่งความตายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้เขาอีกด้วย
ในเวลานี้เขาตกใจมากจนลิ้นของเขาพันกันไปหมด “สะ…สัตว์เทพสามตัว! ไม่คิดเลยว่าจะมีถึงสามตัวเช่นนี้”
ครืนนนน!
เสียงอันน่าสะพรึงกลัวดังสนั่นหวั่นไหวออกมา สายลมโดยรอบบริเวณเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือกของจิตสังหาร
“พลังวายุกักขังวิญญาณ!”
“พลังวายุจันทราไร้คู่!”
ปัง!
ตัวของคนผู้นั้นลอยละลิ่วออกไปราวกับเศษผ้าที่ขาดวิ่นอย่าง
