ไรอย่างนั้น
ลมที่อันตรายนั้นเกือบจะผ่าเขาออกไปเจ็ดถึงแปดส่วน ทันใดนั้นแมวน้อยตัวสีขาวราวหิมะตัวหนึ่งก็ตกลงมาบนตัวของเขา และกรงเล็บอันแหลมคมของมันนั้นก็เฉือนลงบนลำคอของเขา
“กล้ามาปล้นเจ้านายของข้าหรือ พูดซิ! เจ้าอยากจะตายอย่างไร?”
“เผามันไปเลย!”
“ฮิ ฮิ ฮิ! นายท่าน ท่านว่าอย่างไร!” เสี่ยวโม่โม่มองไปทางมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปแล้วกล่าวว่า “เพราะเหตุใดเจ้าจึงมาขัดขวางข้าถึงที่นี่ เล่าความจริงมาให้หมด”
“ตาเฒ่าอย่างข้าได้เจอกับผู้ผูกพันธสัญญาสัตว์เทพที่แปลกประหลาดถึงสามตัว ข้ายอมแพ้ แม่นางตัวเหม็นนั่น ไม่คิดเลยว่าจะทำลายข้าด้วยการพูดไม่ชัดเจนเช่นนี้ ให้ตายเถอะ!” ภายในแววตาของเขามีร่องรอยความชั่วร้ายปรากฏขึ้น
ปึง! ในเวลานี้คนผู้นั้นก็ถูกโยนออกไป และจูเชว่ก็มายืนอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “เจ้าคิดว่าจะใช่นางหรือไม่?”
“ข้ากับเจ้าเพียงแค่พบกันโดยบังเอิญเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะทำลายข้าด้วยวิธีชั่วร้ายเช่นนี้ แล้วยังปล่อยข้าไว้ในเงื้อมมือของพวกอันธพาลเฒ่านี้อีก เจ้ายังคิดว่าอย่างไรได้อีก? เจ้าจะกำจัดให้สิ้นซากอย่างนั้นหรือ? เจ้านี่เหี้ยมโหดอำมหิตเกินไปแล้ว”
และผู้หญิงคนนั้นก็คือซิ่วจ
