ยังปฎิบัติต่อเขาราวกับว่าเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอย่างไรอย่างนั้น
แต่ทว่า เงานั้นไม่มีทางที่จะมีเพื่อนได้
“อยากรู้ว่าข้าเป็นใครอย่างนั้นหรือ?” มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นมาเล็กน้อย
“ข้าไม่บอกเจ้าหรอก แต่เจ้าก็สามารถถามเงาของเจ้าได้นะ! เขาน่าจะรู้!” ดวงตาสีดำสนิท จ้องมองไปที่ใบหน้าของเฟิงอวิ๋นซิว
เฟิงอวิ๋นซิวขมวดคิ้วมุ่น มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เมื่อเจอกันครั้งหน้า พวกเราน่าจะยังคงเป็นศัตรูกันอยู่ ฉะนั้นอย่าได้ออมมือจนเกือบที่จะเอาชีวิตไม่รอดเช่นนี้อีก ไปเสียเถอะ!”
ภายในใจนั้นยังคงมีความสงสัยอยู่มากมาย แต่ไม่ง่ายเลยที่เขาจะห้ามตนเองไม่ให้คิดมากจนเกินไปได้
ด้วยฐานะที่เขาเป็นเงาขององค์หญิงหลินหลาง ความนึกคิดทั้งหมดเป็นของเจ้านายของตนเองเพียงเท่านั้น
เฟิงอวิ๋นซิวรู้ว่าในเวลานี้เขาไม่สามารถที่จะทำภารกิจให้สำเร็จได้แล้ว และเมื่อมองไปที่ใบหน้านั้นของมู่เฉียนซีก็ต้องชะงักไปเล็กน้อย ดูเหมือนว่ารูปร่างหน้าตาของนางไม่ควรที่จะเป็นเช่นนี้?
เขามองไม่ออกว่ามีการแปลงโฉมใด ๆ หรือไม่ และเฟิงอวิ๋นซิวทำได้เพียงละทิ้งความสงสัยนั้นไว้ที่ก้นบึ้งของหัวใจเท่านั้น
ร่างสีดำนั้นได้หายไปจากเบื้องหน้าของมู่เฉียนซี และเขาก็ได้จาก
